δυσαρχία
δυσαρχία, ill discipline
δῠσ-αρχία, ἡ,
- ill discipline, App. BC 5.17.
indisciplina
ἐς δυσαρχίαν ... τὰ στρατόπεδα ἐτέτραπτο
δυσ·αρχία, ας (ἡ) [ῠ] difficulté de se faire obéir, App. Civ. 5, 17.
Étym. δ. ἄρχω.
δυσαρχία, ἡ, Mangel an Gehorsam u. Zucht, App. B.C. 5.17.