δυσεμής
δυσεμής, hard to make to vomit
δῠσεμ-ής, ές,
- hard to make to vomit, Gal. 17(2).329, prob. l. in Dsc. 4.153; cf. δυσημής.
que vomita con dificultad Dsc.4.153.3, Gal.11.55, 12.536, 17(2).329, Sch.Ar.Ach.584, cf.
δυσ·εμής, ής, ές [ῠ] c. δυσέμετος, Gal. 9, 546 ; Diosc. 4, 155.
δυσεμής, ές, schwer zum Erbrechen zu bringen, Medic.; vgl. δυσημής.