δυσθενέω
δυσθενέω, to be weak and powerless
δυσ-θενέω, (σθένος)
- to be weak and powerless, Hp. Morb. 2.54, al.
estar en mal estado Hp.Morb.2.54b, 58.
δυ·σθενέω-ῶ (prés. -έει) être sans forces, Hpc. 480, 31 ; 482, 11 ; 484, 49.
Étym. δ. σθένος.
δυσθενέω, kraftlos sein, = ἀσθενέω, Hippocr.