δυσοσμία
δυσοσμία, an ill smell, ill savour
δῠσ-οσμία, ἡ,
- an ill smell, S. Ph. 876, Fr. 538, Luc. Tox. 29; -ῑη Man. 4.270.
mal olor, hedor
βοῆς τε καὶ δυσοσμίας γέμων
τοῦ οἰκήματος
νεκρῶν ἰχθύων δ.
τῶν τεθνηκότων
• fig.
ἐπισείεσθαι ἡμῖν τῶν αἱρέσεων ἀρχηγοὺς ὥσπερ ... ὀχλήσεις τε καὶ δυσοδμίας
ἀποκλεῖσαι τὸν βυθὸν τῆς δυσοδμίας ταύτης
δυσ·οσμία, ας (ἡ) [ῠ] mauvaise odeur, Soph. Ph. 876 ; Ar. Ach. 817, etc. ||
➳ Ion. -ίη, Man. 4, 270.
Étym. δύσοσμος, cf. δυσοδμία.
δυσοσμία, ἡ, häßlicher Geruch, Gestank ; Soph. Phil. 864 ; Ar. Ach. 817 u. Sp., wie Maneth. 4.270, die auch die ion. Form δυσοδμία gebrauchen.
δυσοσμία, ἡ,
- an ill smell, ill savour, Soph. from δύσοσμος