δυστάλας
δυστάλας, most miserable
Could not find δυστάλαινʼ in Logeion dictionaries.
δυστάλαινʼ Adjective: feminine nominative singular, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: feminine nominative plural, Adjective: feminine vocative plural of δυστάλας
- most miserable, S. Aj. 410, etc.: freq. in E. in fem., Med. 1028, al., masc. twice in E., δ. σὺ τῆσδε συμφορᾶς Hipp. 1407, cf. Supp. 1034.
infortunado, desdichado de pers., gener. fem. y en exclam., S.Tr.307, OC 1442, 1734, Ai.410, OT 1236, E.Supp.1034,
δάμαρ
δ. ἡ πάλαι μακαρία
• tb. masc.
ὦ δυστάλαιναι, δυστάλας δ' ἐγὼ γέρων
• no de pers.
ὦ μοῖρα δ. ἐμή τε καὶ τέκνων
δαίς
• c. gen. causal
ὦ δυστάλαινα τῆς ἐμῆς αὐθαδίας
ὦ δυστάλαινα τῶν ἐμῶν ἀλγημάτων
- most miserable, Soph., Eur.