δυσταμίευτος
δυσταμίευτος, hard to manage
δυσ-τᾰμίευτος [ῐ], ον,
- hard to manage, πνεῦμα Arist. Aud. 800b31.
difícil de controlar, irreprimible
τὸ γὰρ βίᾳ φερόμενον δυσταμίευτον
τὸ πνεῦμα
δυσ·ταμίευτος, ος, ον [ᾰ] qui administre mal, gén. Arstt. Aud. 12.
Étym. δ. ταμιεύω.
δυσταμίευτος, womit schwer hauszuhalten ist, πνεῦμα Arist. audit. 12.