θέρειος
θέρειος, of summer, in summer
Could not find θερείας in Logeion dictionaries.
θερείας Adjective: feminine accusative plural, Adjective: feminine genitive singular of θέρειος
θέρειος, α, ον, also ος, ον Ael. (v. infr.): (θέρος):—
- of summer, in summer, αὐχμὸς θ. summer-drought, Emp. 111.7; δρέπανον Orph. H. 40.11; καρποί ib. 18; θέρειος ὥρα Ael. NA 2.25.
- II θερεία, Ion. -είη (sc. ὥρα), ἡ, = θέρος, summer-time, summer, Hdt. 1.189, Arist. Mir. 841a25, Plb. 5.1.3, al., PTeb. 27.60 (ii B.C.), D.S. 19.58 (θερίᾳ) ; θερείης in summer, Nic. Fr. 81; μεσούσης θ. D.H. 1.63; ὑπὸ τὴν θερείαν D.S. 3.24: pl., θερείαις Pi. I. 2.41.
- III Sup. θερείτατος, η, ον, very hot, Arat. 149, Nic. Th. 460.—In Prose θερινός is the more common form.
θέρειος, α ou ος, ον, qui concerne l’été, d’été, Orph. H. 39, 18 ; Empéd. 404 Sturz ; El. N.A. 2, 25 ; subst. ἡ θερεία (s. e. ὥρα) Arstt. Mir. 114 ; Pol. 5, 1, 3 ; 5, 5, 5 ; DH. 1, 63 ; DS. 3, 22 ; 19, 58 et 79 ; ion. ἡ θερείη, Hdt. 1, 189 ; ἡ θέρειος, Lib. 3, p. 153, l’été ; ταῖς θερείαις, Pd. I. 2, 61 ; τῆς θερείης, Nic. fr. 10, pendant l’été ||
Sup. irrég. θερείτατος, Arat. 149 ; Nic. Th. 469 ||
➳ Fém. -ειος, El. Lib. ll. cc.
Étym. θέρος.
θέρειος, auch 2 Endgn, sommerlich, zum Sommer gehörig, ihn betreffend, δρέπανον, καρποί, Orph. H. 39.11, 18, αὐχμός Empedocl. bei DL. 8.59, ὥρα Ael. H.A. 2.25. S. θερεία u. θερινός. Einen Superlativ θερείτατος bilden Arat. 149, Nic. Ther. 469.
θέρειος
- 1of summer ἀλλʼ ἐπέρα ποτὶ μὲν Φᾶσιν θερείαις, ἐν δὲ χειμῶνι πλέων Νείλου πρὸς ἀκτάν (sc. ὥραις: θέρειος coni. Wil.) I. 2.41
θέρειος, α, ον
θέρος
- of summer, in summer:— θερεία, Ionic -είη, (sc. ὥρα), = θέρος, summer-time, summer, Hdt.; ταῖς θερείαις Pind.