θολόω
θολόω, to make turbid
Could not find θολοῖ in Logeion dictionaries.
θολοῖ Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active optative 3rd singular, Verb: present active indicative 3rd singular, Verb: present active subjunctive 3rd singular of θολόω
θολ-όω,
- make turbid, prop. of water, θ. ἅπαντα, of the cuttle-fish, Antiph. 26.2; of fishermen, Arist. Fr. 311:—Pass., τεθολωμένα ὕδατα Hp. Aër. 7; τεθ. ἀήρ Philyll. 20.
- 2 metaph., θολοῖ δὲ καρδίαν E. Alc. 1067; τεθολωμένος confounded by joy, Pherecr. 115; θολοῦσθαί τι τῶν σπλάγχνων Philostr. VA 8.7; γένος . . τεθολωμένον γειτόνημα Procop. Goth. 4.19.
- II soak, σπόγγοις διὰ ψυχροῦ ὕδατος . . τεθολωμένοις Orib. 8.6.36.
θολόω-ῶ (pf. τεθόλωκα, part. pf. pass. τεθολωμένος) :
1 rendre trouble, salir (l’eau) en parl. de la sépia, Antiph. (Com. fr. 3, 12) ; de pêcheurs, Arstt. fr. 294 ; au pass. être troublé, en parl. de l’eau, Hpc. Aër. 283 ; de l’air, Philyll. (Com. fr. 2, 864) ||
2 fig. troubler : καρδίαν, Eur. Alc. 1067, le cœur ; τεθολωμένος, Phérécr. (Com. fr. 2, 313) troublé (par la joie).
Étym. θολός.
θολόω, schmutzig machen, trüben, τὸ ὕδωρ Ath. VII.298b ; vgl. Antiphan. bei Ath. VIII.338e, wo es von den Tintenfischen gebraucht ist, vgl. θολός. – Uebtr., beunruhigen, betrüben, τὴν καρδίαν Eur. Alc. 1066 ; nach Phot. u. EM. τεθολωμένος καὶ ἐπὶ χαρᾶς, aus Pherecrat. belegt.
θολόω
from θολός
θολόω,
fut. -ώσω
- to make turbid, properly of water: metaph., θ. καρδίαν Eur.