κακοπινής
κακοπινής, exceeding filthy, loathsome
Could not find κακοπινέστατόν in Logeion dictionaries.
κακοπινέστατόν masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of κακοπινής
κᾰκο-πῐνής, ές,
- filthy, loathsome, κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα S. Aj. 381 (lyr.); οὐ μόνον τοῖς ἤθεσιν ἀλλὰ καὶ ἕξει Ath. 13.565e. Adv. -νῶς, διακείμενος Archig. (?)ap. Aët. 3.114.
κακο·πινής, ής, ές [ᾰῐ] sale, malpropre, impur, Ath. 565e ||
Sup. -έστατος, Soph. Aj. 381.
Étym. κ. πίνος.
κακοπινής, ές, sehr schmutzig, auch geistig, niederträchtig, Soph. Aj. 374, im superlat.; κακοπινεῖς οὐ μόνον τοῖς ἤθεσιν, ἀλλὰ καὶ ἕξει Ath. XIII.565e.
κακοπινής
κᾰκο-πῐνής, ές
πίνος
- exceeding filthy, loathsome, Sup. κακοπινέστατος Soph.