κακοπραγέω
κακοπραγέω, to fare ill, fail in an enterprise, to be in ill plight
Could not find κακοπραγοῦντος in Logeion dictionaries.
κακοπραγοῦντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of κακοπραγέω
κᾰκοπρᾱγ-έω,
- fare ill, fail in an enterprise, Th. 4.55; to be in ill plight, Id. 2.43; κ. ἀναξίως Arist. Rh. 1386b26, cf. Aphth. Prog. 1, al.: in physical sense, ἥπατος ἢ γαστρὸς κακοπραγούντων Gal. 10.789, al.
κακο·πραγέω-ῶ [ᾰᾱ] être malheureux dans ses entreprises, d’où être malheureux, Thc. 4, 55, etc.
Étym. κ. πράσσω.
κακοπραγέω, [ρᾱ], in seinen Unternehmungen Unglück haben, übh. unglücklich sein, Thuc. 2.43, 4.55 u. Sp.
κακοπραγέω
κᾰκο-πρᾱγέω,
fut. -ήσω
πρᾶγος
- to fare ill, fail in an enterprise, to be in ill plight, Thuc.