κατακαλύπτω
κατακαλύπτω, to cover up
Could not find κατακεκαλυμμένου in Logeion dictionaries.
κατακεκαλυμμένου perfect middle-passive participle masculine genitive singular, perfect middle-passive participle neuter genitive singular of κατακαλύπτω
κατακᾰλύπτω,
- cover up, κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν (sc. μηρούς) Il. 1.460, cf. Hdt. 2.47 (tm.); με τεθνηῶτα . . κατὰ γαῖα καλύπτοι Il. 6.464; κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν 16.325; Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κ. 17.594; κἀμὲ θανάτου κατὰ μοῖρα καλύψαι A. Pers. 917 (anap.), cf. Hes. Op. 121, E. Tr. 1315 (lyr.), etc.:—Med., κατὰ κρᾶτα καλυψάμενος γοάασκεν having covered his head, Od. 8.92; so -καλυψάμενος alone, Hdt. 6.67; κἂν κατακεκαλυμμένος τις γνοίη even one veiled would perceive, Pl. Men. 76b; λογισμῷ κατακαλυψάμενος Id. Ep. 340a.
κατα·καλύπτω (f. -ύψω, ao. κατεκάλυψα) [ᾰλ] couvrir entièrement, cacher tout à fait, acc. Xén. Cyr. 6, 4, 11 ; fig. Eur. Tr. 1314 ; au pass. Xén. Hell. 1, 4, 12 ; Plat. Men. 76b ||
Moy. se couvrir entièrement : κρᾶτα, Od. 8, 92, ou abs. Hdt. 6, 67, la tête ; fig. Plat. Ep. 340a.
1. act. (geheel) bedekken:
2. med. (zijn gezicht
κατακαλύπτω, ganz bedecken, verhüllen ; in tmesi Hom., Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν Il. 17.594, vgl. 1.460, wie κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε 16.325 ; εἴθʼ ὄφελεν κἀμὲ θανάτου κατὰ μοῖρα καλύψαι Aesch. Pers. 881 ; μέλας γὰρ ὄσσε κατεκάλυψε θάνατος Eur. Troad. 1314 ; κἂν κατακεκαλυμμένος τις γνοίη Plat. Men. 76b ; Xen. Hell. 1.4.12. – Med., Her. 6.67 ; sich verbergen, Ggstz ἀναφαίνομαι, Plat. Tim. 40c, vgl. epist. VII.340a.
κατακαλύπτω
fut. ψω
- to cover up, Il., Hdt., Attic:— Mid., in tmesi, κατὰ κρᾶτα καλυψάμενος having covered his head, Od.; so -καλυψάμενος alone, having veiled oneself, Hdt.; and -κεκαλυμμένος Hdt., Plat.