καταπνέω
καταπνέω, to breathe upon
Could not find καταπνέουσιν in Logeion dictionaries.
καταπνέουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of καταπνέω
καταπνέω, Ep. κατα-πνείω,
- blow or breathe upon or over, τί τινος, χώρας (Reisk. for χώραν) καταπνεῦσαι ἡδυπνόους αὔρας E. Med. 839 (lyr.); Ἔρως ἵμερον κ. ἡμῶν κατὰ τῶν κόλπων Ar. Lys. 552: with gen. understood, Arist. HA 541a29, 594b27: also c. acc., κ. τόπον εὐωδίᾳ fill the place with fragrance, Hld. 3.2: c. acc. cogn., ἡδὺ κ. h.Cer. 238:—Pass., σπινθὴρ -πνευσθείς Ph. 1.455; -πνευσθέντες ὑπὸ ἀνέμων ψυχρῶν blown upon by . ., Gal. 12.599; στρατόπεδον οὐ -πνεόμενον ἐκ τῆς θαλάσσης App. Pun. 99: abs., ὅταν Βορρᾶς -πνεύσῃ Cratin. 207.
- 2 inspire, θεόθεν καταπνείει πειθὼ . . ξύμφυτος αἰών A. Ag. 105 (s. v.l., lyr.); θεοῦ ὁμόνοιαν, ὀργὴν δικαίαν -πνέοντος, Ael. NA 12.2, 7: c. acc. pers., θεὸς καταπνεῖ σε E. Rh. 387:—Pass., -πνευσθείς Ph. 1.411.
- 3 blow upon, c. dat., τοῖς πρὸς ἄρκτον οἰκοῦσι . . κ. ὁ νότος Arist. Pr. 945a36: metaph., μή σοι νέμεσις θεόθεν καταπνεύσῃ Pl. Com. 173.14.
- II Pass., to be blown up, φλόξ Plu. Tranq. 2.474d.
κατα·πνέω, f. -πνεύσω :
I intr. souffler sur, dat. en parl. de vents, Arstt. Probl. 26, 45 ; abs. Plut. Cic. 47, M. 139d ; au pass. être exposé au vent, en parl. d’un lieu, App. Lib. 99 ; fig. μή σοι νέμεσις θεόθεν καταπνεύσῃ, Archestr. (Ath. 5c) de peur que la vengeance des dieux ne souffle sur toi ||
II tr.
1 avec deux acc. χώραν μετρίας αὔρας, Eur. Med. 839, envoyer sur un pays des souffles modérés ; avec l’acc. de lieu : τόπον εὐωδίᾳ, Hld. 3, 2, remplir un lieu d’une odeur agréable ; abs. ἡδὺ καταπνείουσα, Hh. Cer. 239, soufflant doucement sur (l’enfant) ||
2 fig. inspirer : πειθώ, Eschl. Ag. 105, la persuasion ; ὁμόνοιάν τινι, El. N.A. 12, 2, la concorde à qqn ; avec l’acc. de pers. : τινά, Eur. Rhes. 387, inspirer qqn ||
➳ Épq. καταπνείω, Hh. l. c.
καταπνέω, (πνέω), anhauchen, an-, durchwehen ; θεόθεν καταπνέει Πειθὼ μολπάν, einhauchen, Aesch. Ag. 105 ; θεὸς ἥκων καταπνεῖ σε Eur. Rhes. 387, vgl. Med. 839 ; ἤνπερ Ἔρως ἵμερον ἡμῶν κατὰ τῶν κόλπων καὶ τῶν μηρῶν καταπνεύσῃ Ar. Lys. 552. – Uebh. wehen, ὅταν ἥδι στον οἱ ἐτησίαι καταπνέωσιν Plut. Cic. 47. – Auch pass., στρατόπεδον οὐ καταπνεόμενον ἐκ τῆς θαλάττης App. Pun. 99.
καταπνέω
Epic -πνείω
fut. -πνεύσομαι
- 1to breathe upon or over, c. gen., Eur.
- 2to inspire, Aesch.; θεὸς καταπνεῖ σε Eur.