καταπληκτικός
καταπληκτικός, striking, astonishing
κατα-πληκτικός, ή, όν,
- striking, astonishing, εὐπρόσωπος καὶ κ. Macho ap. Ath. 13.578c; εὐπρέπεια κ. Phld. Hom. p.58 O.; terrible, προσβολαί Plb. 3.13.6; πρόσοψις, διήγησις, κραυγή, Id. 3.114.4, 4.28.6, 11.16.2; τὰ εἰς πόλεμον κ. D.S. 2.16; but expressly opp. φοβερός in Muson. Fr. 33 p.122 H. (nisi leg. καταλλακτικός). Adv. -κῶς Plb. 3.41.3, D.S. 3.35, etc.
καταπληκτικός, ή, όν :
1 qui frappe d’étonnement ou d’admiration, Mach. (Ath. 578c) ||
2 particul. en mauv. part, qui frappe de crainte, effrayant, Pol. 3, 13, 6, etc. ; DS. 2, 16.
Étym. καταπλήσσω.
καταπληκτικός, ή, όν, zum Niederschlagen, Erschrecken geeignet ; προσβολή Pol. 3.13.6 ; κραυγή 11.16.2 u. öfter ; in Furcht u. Staunen setzend, εὐπρόσωπος οὖσα καὶ καταπληκτική Macho bei Ath. XIII.578c ; Bewunderung erregend, Pol. 4.28.6 ; ὄψις Plut. Lyc. 22 (vgl. φοβερός).
• Adv., καταπληκτικῶς πολεμεῖν, λέγειν, Pol. 3.41.3, 4.85.2.
• Adv., καταπληκτικῶς πολεμεῖν, λέγειν, Pol. 3.41.3, 4.85.2.