καταπλοκή
καταπλοκή, entwining, interlacing
καταπλοκή, ἡ,
- entwining, interlacing, τοῦ νεύρου καὶ τοῦ δέρματος Pl. Ti. 76d; complication, τῶν πραγμάτων Artem. 2.5.
- II in Music, descending progression, opp. ἀναπλοκή, Ptol. Harm. 2.12.
καταπλοκή, ῆς (ἡ)
1 entrelacement, repli, contexture, Plat. Tim. 76d ||
2 fig. complication (d’affaires) Artém. 2, 5 ||
3 t. de mus. suite de sons descendants, p. opp. à ἀναπλοκή, Ptol. Harm. 2, 12.
Étym. καταπλέκω.
καταπλοκή, ἡ, das Verbinden, Verknüpfen, ἐν τῇ περὶ τοὺς δακτύλους καταπλοκῇ τοῦ νεύρου Plat. Tim. 76d. – In der Tonkunst die Verbindung mehrerer Töne in abwärts laufender Folge.