καταπλήξ

κατα-πλήξ, ῆγος, ὁ, ἡ,

• stricken, struck, ὑπὸ τῶν γυναικῶν Theopomp.Com. 59: usu. metaph., stricken with amazement, astounded, ὑπὸ τῶν τούτου ἁμαρτημάτων Lys. 6.50; ἄτολμος καὶ κ. Plu. Lib.educ. 2.7b; κ. καὶ περιδεής ib. Praec. 814f; μὴ ὦσιν οἱ ἵπποι καταπλῆγες Ael. NA 16.25.
• • • 2 shy, bashful, opp. ἀναίσχυντος, Arist. EN 1108a34, EE 1233b28, Jul. Or. 7.233b.
    • 3 c. gen., nervous, apprehensive of, πολλῶν Plu. Fab. 14 codd.
    • 4 Medic., fixed, ὀφθαλμός (in paralysis) Hp. Epid. 5.50.

καταπλήξ, ῆγος, erschrocken, bestürzt, schüchtern, bes. im Uebermaß ; bei Arist. Eth. 2.7 Ggstz von ἀναίσχυντος, ὁ πάντα αἰδούμενος erkl.: πρὸς τοὺς φόβους μαλακὸν ὄντα καὶ καταπλῆγα Plut. Pericl. 27, der es auch mit περιδεής u. ἄτολμος verbindet, educ.lib. 9, reip. ger. praec. 19. Harp. erkl. ὁ συνεχῶς πεπληγμένος in Bezug auf Lys. 6.50, ἀλλʼ ἐστὲ γὰρ ὑπὸ τῶν τούτου ἁμαρτημάτων ἤδη καταπλῆγες – ὥστε οὐδὲ τὰ δεινὰ ἔτι δεινὰ δοκεῖ εἶναι, ganz verblüfft, verdutzt.

καταπλήξ from καταπλήσσω

• • • 1stricken with amazement, astounded, Lys.
    • 2shy, bashful, Arist.