κωλυσιδρόμα Save Bailly 2024 Grieks Nederlands κωλυσι·δρόμα, ας [ῡῐᾱ] adj. f. qui empêche de courir, Luc. Trag. 198. Étym. κ. δρόμος. κωλυσιδρόμα [κωλύω, δρόμος] alleen vocat. f., gij die het lopen hindert (Jicht).