κωλυσιεργός
κωλυσιεργός, hindering from work
κωλῡσι-εργός, όν,
- hindering from work, τοῦ φιλοσοφεῖν Iamb. Protr. 21.κβ.
κωλυσιεργός, [ῡ], die Arbeit hindernd, störend, Iambl.