κωλυσανέμας
κωλυσανέμας, checking the winds
κωλῡσ-ᾰνέμας, ου, ὁ, or κωλῡσάνεμος, ὁ,
- checking the winds, epith. of Empedocles, Timae. 94, Suid. s.v. Ἐμπεδοκλῆς; cf. ἀλεξάνεμος.
κωλυσ·ανέμας, ου [ῡᾰᾱ] adj. m. qui arrête les vents, surn. d’Empédocle, DL. 8, 60 ; Clém. 754.
Étym. κωλύω, ἄνεμος.
κωλυσανέμας, [ῡ], ὁ, der die Winde abhält ; so wurde Empedokles genannt, als Einer, der die Winde beschwören könne, VLL u. DL. 8.60. Bei Suid. v. ἄπνους κωλυσάνεμος.