κώλυσις
κώλυσις, prevention
κώλῡ-σις, εως, ἡ,
- prevention, ἕνεκα κωλύσεως Pl. Sph. 220c; κωλύσεις τῶν συμπερασμάτων Arist. Top. 161a15, cf. Phld. Mort. 19; εἰς κώλυσιν μὴ ἐντελὲς τὸ κράτος εἶναι App. BC 1.1: in Astrol. sense, Vett.Val. 142.24 (pl.).
κώλυσις, εως (ἡ) [ῡ] action d’empêcher, de retenir, Plat. Soph. 220b ; Arstt. Top. 8, 10, 6, etc. ; avec μή et l’inf. App. Civ. 1, 1.
Étym. κωλύω.
κώλυσις, [ῡ], ἡ, das Hindern, die Verhinderung, Hemmung ; ὅσον ἂν ἕνεκα κωλύσεως εἴργῃ τι περιέχον Plat. Soph. 220b ; Sp., wie Dion.Hal. 7.22 u. Plut.; auch εἰς κώλυσιν τῶν ὑπάτων, μὴ ἐντελὲς αὐτοῖς τὸ κράτος εἶναι, App. B.C. 1.1.