κωλύω
κωλύω, κωλύω, κωλύσω, ἐκώλῡσα, κεκώλῡκα, κεκώλῡμαι, ἐκωλύθην, hinder, prevent
- hinder, prevent:—Constr.:
- 1 c. acc. et inf., κ. ἐκρέειν τὸν Νεῖλον Hdt. 2.20; κώλυεν [μιν] μεῖναι Pi. l.c.; τί δῆτα καὶ σὲ κωλύει <λαβεῖν> κέρδος; E. Fr. 794, cf. IT 507, etc.; ὅς σε κ. τὸ δρᾶν S. Ph. 1241; φεύγειν οὐδεὶς κ. νόμος D. 23.52: with neg. added (rare in Att. Prose), κ. τινὰ μὴ θανεῖν E. Ph. 1268; μὴ προσεύχεσθαι X. HG 3.2.22, etc.:— Pass., χρημάτων σπάνει Th. 1.142; τοῦ ὕδατος πιεῖν from drinking the water, Pl. R. 621b; κωλυόμεσθα μὴ μαθεῖν E. Ion 391; μὴ οὐ πονηρὸν εἶναι D.H. 2.3.
- b rarely c. part. pro inf., κ. τινὰ πόλεμον εἰσάγοντα Id. 7.25:—Pass., μὴ κωλύωνται περαιούμενοι Th. 1.26.
- c with relat. clause, κωλύειν εἴ τις ἐπαγγέλλεται, = τινὰ μὴ ἐπαγγέλλεσθαι, D. 4.15; ἐκωλύσαμεν, ἵνα γένησθε . . J. BJ 6.6.2.
- 2 c. gen. rei, κ. τινά τινος hinder one from a thing, X. HG 3.2.21, An. 1.6.2, etc.; κ. τινὰ ἀπό τινος Id. Cyr. 1.3.11, 3.3.51:—Pass., τῆς ὁρμῆς ἐκωλύθησαν Plb. 6.55.3.
- 3 c. acc. rei, prevent, E. IA 1390 (troch.), X. An. 4.2.24:—Pass., ἐν τούτῳ κεκωλῦσθαι ἐδόκει τὰ πράγματα Th. 2.8, cf. 4.14; ταῦτα . . μὴ ἐν ὑμῖν κωλυθῇ Id. 2.64; μηδὲ . . δαπάνῃ κεκωλύσθω let there be no hindrance by reason of expense, Id. 1.129.
- b withhold, τι ἀπό τινος LXX Ge. 23.6, Ev.Luc. 6.29.
- 4 c. acc. pers., hinder, Th. 1.35; τοὺς δρῶντας μοχθηρά Arist. EN 1113b26.
- 5 abs., οὐδʼ ὁ κωλύσων παρῆν S. Ant. 261, cf. El. 1197; εἴσʼ οἳ κωλύουσιν Ar. Pax 499; of the tribuneʼs intercessio, Plu. TG 10; τὸ κωλῦον hindrance, X. An. 4.5.20, D. 1.12: freq. an inf. may be supplied, εἶτα τίς σε κωλύει (sc. γεωργεῖν); Ar. Fr. 100; αὐτοὶ ὠφελούμενοι τοὺς πολεμίους κωλύσετε [ὠφελεῖσθαι] Th. 6.91, cf. 2.37 (Pass.).
- 6 freq. in 3 pers., οὐδὲν κωλύει there is nothing to hinder, c. acc. et inf., ὁμόψηφον τὸν Ἀργεῖον εἶναι κ. οὐδέν Hdt. 7.149; οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸν ἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρον Ar. Nu. 1448, cf. Pl. Phdr. 268e; ὃν διαμάττειν οὐ κ. Ar. Av. 463; τί κ. ἡμᾶς διελθεῖν; Pl. Tht. 143a, etc.; οὐδὲν κ., abs., as a form of assent, be it so, Ar. Eq. 723, 972, Pl. Euthd. 272d, etc.; τί γὰρ κ.; Id. Euthphr. 9d, cf. Plt. 292a, al.; τό γʼ ἐμὸν οὐδὲν κ. Id. Grg. 458d; μὴ τὸ σὸν κωλυέτω E. Ph. 990; οὐ τἀμὰ κωλύσει Plu. Symp. 2.151c, etc.; οὔτε ἐκεῖνο κωλύει ἐν ταῖς σπονδαῖς neither is that any hindrance, Th. 1.144 (wrongly expld. as = κωλύεται by D.H. Amm. 2.7); οὔτε μίαν δυοῖν τὴν αὐτὴν εἶναι κ. nor is there any hindrance to one of two being the same, Arist. Ph. 202b9.
1. beletten, verhinderen,
2. iem. van iets weerhouden,
3. in de weg staan,
[Υ wird im praes. u. imperf. kurz (Pind. a.a.O., Ar. Eq. 723, 972), aber gew. lang gebraucht, κωλυόμεσθα im Anfange des Trimeters, Eur. Ion 391, Phoen. 997, Ar. Av. 463 u. sonst].
- 1prevent c. inf. “ἀλλὰ γὰρ νόστου πρόφασις γλυκεροῦ κώλυεν μεῖναι” P. 4.33
Strong 2967
to hinder, restrain, forbid, withhold: c. acc. et inf., Mt 19:14, Lk 23:2, Ac 8:36 16:6 24:23, I Th 2:16, He 7:23; inf. om., Mk 9:38, 39 10:14, Lk 9:49, 50 11:52 18:16, Ac 11:17, Ro 1:13, III Jo 10; acc. om., I Ti 4:3; c. acc. pers. et gen. rei, Ac 27:43; c. acc. rei, I Co 14:39, II Pe 2:16; id. seq. τοῦ μή, Ac 10:47; id. seq. ἀπό (like Heb.
- to let, hinder, check, prevent:
- 1c. acc. et inf. to hinder or prevent one from doing, Hdt., Soph., etc.; with a negative added, κ. τινὰ μὴ θανεῖν Eur., etc.:—Pass. to be hindered, τοῦ ὕδατος πιεῖν from drinking of the water, Plat.; κωλυόμεσθα μὴ μαθεῖν Eur.; rarely with part., μὴ κωλύωνται περαιούμενοι Thuc.
- 2c. gen. rei, κ. τινά τινος to let or hinder one from a thing, Xen.; so, κ. τινα ἀπό τινος Xen.
- 3c. acc. rei, to hinder, prevent, impede, Eur., Thuc.:—Pass., μηδὲ δαπάνηι κεκωλύσθω and let there be no hindrance by reason of expense, Thuc.
- 4absol., ὁ κωλύσων one to hinder, Soph.; τὸ κωλῦον a hindrance, Xen.
- 5often in 3 pers., οὐδὲν κωλύει there is nothing to hinder, c. acc. et inf., Hdt., Ar.:— οὐδὲν κωλύει, absol., as a form of assent, nothing hinders, be it so, Ar.
-
…ὑπʼ Ἀγοράτου τουτουὶ ἀπώλοντο. γνοὺς δὲ ταῦτα Θηραμένης καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐπιβουλεύοντες ὑμῖν, ὅτι εἰσί τινες οἳ κωλύσουσι τὸν δῆμον καταλυθῆναι καὶ ἐναντιώσονται περὶ τῆς ἐλευθερίας, εἵλοντο, πρὶν τὴν ἐκκλησίαν τὴν περὶ τῆς εἰρήνης γενέσθαι ,…
Lysias, Speeches
-
…δʼ ἀδίκως ἀποκτείναντες ἀτάφους ἐποίησαν, πολλοὺς δʼ ἐπιτίμους ὄντας ἀτίμους τῆς πόλεως κατέστησαν, πολλῶν δὲ θυγατέρας μελλούσας ἐκδίδοσθαι ἐκώλυσαν. καὶ εἰς τοσοῦτόν εἰσι τόλμης ἀφιγμένοι ὥσθʼ ἥκουσιν ἀπολογησόμενοι, καὶ λέγουσιν ὡς οὐδὲν κακὸν οὐδʼ αἰσχρὸν εἰργασμένοι εἰσίν…
Lysias, Speeches
-
…; τί ἂν αὐτῷ εἶπες πρὸς ταῦτα ; εἶεν, ἔφη · ὡς δὴ ὅμοιον τοῦτο ἐκείνῳ. οὐδέν γε κωλύει, ἦν δʼ ἐγώ · εἰ δʼ οὖν καὶ μὴ ἔστιν ὅμοιον, φαίνεται δὲ τῷ ἐρωτηθέντι τοιοῦτον, ἧττόν…
Plato, Republic
-
…οὔπω ἔρχομαι οἷ ἐλθόντα με δεῖ τεθνάναι. ἀλλά μοι, ὦ ἄνδρες, παραμείνατε τοσοῦτον χρόνον · οὐδὲν γὰρ κωλύει διαμυθολογῆσαι πρὸς ἀλλήλους ἕως ἔξεστιν. ὑμῖν γὰρ ὡς φίλοις οὖσιν ἐπιδεῖξαι ἐθέλω τὸ νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ…
Plato, Apology
-
…γε, πολλὰ καὶ εἰπὼν καὶ ἀκούσας. τί οὖν οὐ διηγήσω ἡμῖν τὴν συνουσίαν, εἰ μή σέ τι κωλύει, καθεζόμενος ἐνταυθί, ἐξαναστήσας τὸν παῖδα τουτονί ; πάνυ μὲν οὖν · καὶ χάριν γε εἴσομαι, ἐὰν ἀκούητε…
Plato, Protagoras
-
…, τοσοῦτον κίνδυνον ὑπὲρ αὐτῶν ἤραντο, τοὺς μὲν ἀδικουμένους ἐλεοῦντες, τοὺς δʼ ὑβρίζοντας μισοῦντες, καὶ τοὺς μὲν κωλύειν ἐπιχειροῦντες, τοῖς δʼ ἐπικουρεῖν ἀξιοῦντες, ἡγούμενοι ἐλευθερίας μὲν σημεῖον εἶναι μηδὲν ποιεῖν ἄκοντας, δικαιοσύνης δὲ τοῖς ἀδικουμένοις…
Lysias, Speeches
-
…ἀφῃροῦντο δὲ καὶ ἠγγυῶντο καὶ ὡμολόγουν παρέξειν εἰς τὴν βουλήν. γραψάμενοι δὲ οἱ βουλευταὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγυωμένων καὶ κωλυόντων, ἀπιόντες ᾤχοντο εἰς ἄστυ. ὁ δὲ Ἀγόρατος καὶ οἱ ἐγγυηταὶ καθίζουσιν ἐπὶ τὸν βωμὸν Μουνιχίασιν · ἐπειδὴ δὲ…
Lysias, Speeches
-
…ἀναγνῶναι. Μᾶρκος δʼ Ὀκτάουιος δήμαρχος ἕτερος, ὑπὸ τῶν κτηματικῶν διακωλύειν παρεσκευασμένος, καὶ ὢν ἀεὶ παρὰ Ῥωμαίοις ὁ κωλύων δυνατώτερος, ἐκέλευε τὸν γραμματέα σιγᾶν. καὶ τότε μὲν αὐτῷ πολλὰ μεμψάμενος ὁ Γράκχος ἐς τὴν ἐπιοῦσαν ἀγορὰν ἀνέθετο…
Appian, The Civil Wars
-
…συμφορὰ δʼ ἑτέρους ἑτέρα πιέζει φανεῖσα θνατῶν. ὦ μακρὰ πένθη λῦπαί τε φίλων τῶν ὑπὸ γαίας. τί μʼ ἐκώλυσας ῥῖψαι τύμβου τάφρον ἐς κοίλην καὶ μετʼ ἐκείνης τῆς μέγʼ ἀρίστης κεῖσθαι φθίμενον ; δύο δʼ ἀντὶ μιᾶς Ἅιδης ψυχὰς…
Euripides, Alcestis
-
…τὸ μηδέποτʼ ἂν ἀδικῆσαι, καὶ ὅσα ἄλλα ἐν τῇ ὡς ἀληθῶς φιλίᾳ ἀξιοῦται. ἐν δὲ ταῖς ἑτέραις οὐδὲν κωλύει τὰ τοιαῦτα γίνεσθαι. ἐπεὶ γὰρ οἱ ἄνθρωποι λέγουσι φίλους καὶ τοὺς διὰ τὸ χρήσιμον, ὥσπερ αἱ πόλεις δοκοῦσι…
Aristotle, Nicomachean Ethics