κῶμα

κῶμα, ατος, τό, (perh. cogn. with κεῖμαι, κοιμάω)

• deep sleep, αὐτῷ . . μαλακὸν περὶ κῶμα κάλυψα Il. 14.359; ἦ με . . μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψεν Od. 18.201; κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει Hes. Th. 798; αἰθυσσομένων δὲ φύλλων κ. κατάρρει Sapph. 4; ὕπνου κ. Theoc. Ep. 3.6: metaph., of the effect of music, Pi. P. 1.12.—Not in Trag.
• • • 2 Medic., lethargic state, coma, κῶμα συνεχές, οὐχ ὑπνῶδες Hp. Epid. 3.6, cf. Gal. 7.643, Sch. Nic. Al. 458.

κῶμα, τό (vgl. κοιμάω), tiefer, fester Schlaf ; μαλακόν Il. 14.359, Od. 18.201 ; κακόν Hes. Th. 798 ; ἀβληχρόν Ap.Rh. 2.205 ; ὀλοόν Nic. Al. 458 ; auch a.Sp.; krankhafte Neigung zum Schlaf, Schlafsucht, das Zufallen der Augen beim Kranken ohne wirklichen Schlaf, Medic. – Pind. P. 1.12 verbindet ἰαίνει καρδίαν κώματι, was ein Schol. durch θέλγμα übersetzt ; Andere erkl. es = κῶμος ; am besten ist an sanften Schlaf zu denken.

κῶμα

τό

[κω-, κοιμάω.]

Sleep, slumber : αὐτῷ περὶ κῶμα κάλυψα Il. 14.359. Cf. Od. 18.201.

κῶμα

• 1repose καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης ἰαίνει καρδίαν κώματι P. 1.12

κῶμα (κοιμάω): deep sleep.

κῶμα, ατος, τό, κεῖμαι

• deep sleep, slumber, Lat. sopor, Hom., Hes.