κωλυτέος Save κωλυτέος, one must hinder Grieks Nederlands Middle Liddell κωλυτέος -α -oν, adj. verb. van κωλύω, te verhinderen, die verhinderd moet worden. κωλυτέος κωλῡτέος, ον verb. adj. of κωλύω, one must hinder, Xen.