ναυστολέω
ναυστολέω, to carry by ship
Could not find ναυστολήσῃ in Logeion dictionaries.
ναυστολήσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular of ναυστολέω
ναυστολ-έω, fut. -ήσω. E. Supp. 474: pf. νεναυστόληκα (συν-) S. Ph. 550:
- I trans., carry or convey by sea, δάμαρτα E. Or. 741 (troch.): metaph., ἴδια ν. ἐπικώμια providing matter for their own praise, Pi. N. 6.32, cf. Luc. Lex. 2:—Pass., with fut. Med. -ήσομαι, go by sea, E. Tr. 1048; τὰ ναυστολούμενα Id. Fr. 492.6; τηλικοῦτον πέλαγος ναυστοληθείς D.S. 4.13.
- 2 guide, steer, metaph., κυμάτων ἄτερ πόλιν σὴν ναυστολήσεις E. Supp. l.c.; τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς; whither pliest thou thy wings? Ar. Av. 1229; ὁ ναυστολῶν . . εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς the enterprise is mine, E. IT 599.
- II intr., go by ship, sail, ἐξ Ἰλίου S. Ph. 245; πρὸς οἴκους ἀπʼ Ἰλίου E. Tr. 77: metaph., διὰ πόνων ἐναυστόλουν Id. Fr. 821.2.
- III c. acc. loci, approach by sea, ἵπποισιν ἢ κύμβαισι ν. χθόνα; S. Fr. 127 (by zeugma), cf. E. Med. 682, Hipp. 36, Cyc. 106.— Poet. and later Prose.
ναυστολέω-ῶ :
I tr.
1 lancer un navire, diriger un navire, d’où fig. diriger, gouverner, acc. Eur. Suppl. 474 ; Ar. Av. 1229 ||
2 transporter sur un navire, acc. Eur. Or. 741 ; Anth. 7, 67 ; au pass. Eur. Tr. 1048 ; fig. Pd. N. 6, 33 ||
II intr. faire un trajet par mer, Soph. Ph. 245 ; d’où se rendre par mer, avec πρός et l’acc. Eur. Tr. 77, Hel. 1125 ; avec un acc. gagner par mer, Eur. Med. 682 ; ou en gén. se transporter à travers, traverser, parcourir, Soph. fr. 129 Dind. ; p. suite, comiq. aller, avec ἐς et l’acc. Luc. Lex. 2 ||
➳ Fut. moy. au sens pass. ναυστολήσομαι, Eur. Tr. 1048.
Étym. ναύστολος.
1. met acc. per schip vervoeren:
2. intrans. varen:
ναυστολέω, ein Schiff senden, zu Schiffe fahren ; Soph. Phil. 245 u. öfter ; allgemeiner, ἵπποισιν ἢ κύμβαισι ναυστολεῖς χθόνα, fr. 129 ; ὅταν πρὸς οἴκους ναυστολῶσʼ ἀπʼ Ἰλίου, Eur. Troad. 77, öfter ; u. übertr., κυμάτων ἄτερ πόλιν σὴν ναυστολήσεις, Suppl. 490 ; δάμαρτα, im Schiffe fahren, bringen, Eur. Or. 379 ; Pind. sagt von den Schifffahrt treibenden Aegineten ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια, N. 6.33, die ihren eigenen Ruhm gleichsam auf der See erfahren, sich durch Seefahrt Ruhm erwerben ; ὁ ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς, ich bringe das Unglück mit, Eur. I.T. 549 ; wonach Luc. Lex. 2 στλεγγίδα ν. εἰς βαλανεῖον sagt ; aber τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς ist = wohin lenkst du die Flügel ? Ar. Av. 1229 ; – pass., zu Schiffe fahren, Eur. Tr. 1048.
ναυστολέω
- 1carry cargoes of c. acc., met. παλαίφατος γενεά, ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια (the Bassidai) N. 6.32
ναυστολέω,
fut. -ήσω
ναύστολος
- Itrans. to carry or convey by sea, Eur.:—Pass., with fut. mid. -ήσομαι, to go by sea, Eur.
- 2to guide, steer, Aesch., Eur.: metaph., τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς; whither pliest thou thy wings? Ar.
- IIintr. like Pass. to go by ship, sail, Soph., Eur.
- 2generally, c. acc. loci, to travel over, Eur.