πρόσκρουμα
πρόσκρουμα, obstacle
Could not find προσκρουμάτων in Logeion dictionaries.
προσκρουμάτων neuter genitive plural of πρόσκρουμα
πρόσ-κρουμα, ατος, τό, v. πρόσκρουσμα.
πρόσκρουμα, ατος (τὸ) c. πρόσκρουσμα, Plut. M. 137b.
πρόσκρουμα, τό, auch πρόκρουσμα, Anstoß, eigtl. u. übertr., bes. das, wodurch man einem Andern Anlaß zur Unzufriedenheit, zur Feindschaft gibt, auch die Mißhelligkeit od. Feindschaft selbst, Plut. sanit. tuend. p. 408 u. a.Sp.