πρόσκρουμα
πρόσκρουμα, obstacle
Could not find προσκρούμασιν in Logeion dictionaries.
προσκρούμασιν neuter dative plural of πρόσκρουμα
πρόσ-κρουμα, ατος, τό, v. πρόσκρουσμα.
πρόσκρουμα, ατος (τὸ) c. πρόσκρουσμα, Plut. M. 137b.
πρόσκρουμα, τό, auch πρόκρουσμα, Anstoß, eigtl. u. übertr., bes. das, wodurch man einem Andern Anlaß zur Unzufriedenheit, zur Feindschaft gibt, auch die Mißhelligkeit od. Feindschaft selbst, Plut. sanit. tuend. p. 408 u. a.Sp.