πρόσκρουμα
πρόσκρουμα, obstacle
Could not find προσκρούματʼ in Logeion dictionaries.
προσκρούματʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, neuter dative singular, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual of πρόσκρουμα
πρόσ-κρουμα, ατος, τό, v. πρόσκρουσμα.
πρόσκρουμα, ατος (τὸ) c. πρόσκρουσμα, Plut. M. 137b.
πρόσκρουμα, τό, auch πρόκρουσμα, Anstoß, eigtl. u. übertr., bes. das, wodurch man einem Andern Anlaß zur Unzufriedenheit, zur Feindschaft gibt, auch die Mißhelligkeit od. Feindschaft selbst, Plut. sanit. tuend. p. 408 u. a.Sp.