πρόσκρουμα
πρόσκρουμα, obstacle
Could not find προσκρούματος in Logeion dictionaries.
προσκρούματος neuter genitive singular of πρόσκρουμα
πρόσ-κρουμα, ατος, τό, v. πρόσκρουσμα.
πρόσκρουμα, ατος (τὸ) c. πρόσκρουσμα, Plut. M. 137b.
πρόσκρουμα, τό, auch πρόκρουσμα, Anstoß, eigtl. u. übertr., bes. das, wodurch man einem Andern Anlaß zur Unzufriedenheit, zur Feindschaft gibt, auch die Mißhelligkeit od. Feindschaft selbst, Plut. sanit. tuend. p. 408 u. a.Sp.