προσομολογέω
προσομολογέω, to concede or grant (besides), confess
Could not find προσομολογήσαντος in Logeion dictionaries.
προσομολογήσαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of προσομολογέω
προσομολογ-έω,
- concede or grant besides, Hyp. Ath. 8; agree with, τοῖσι ὀρθῶς εἰρημένοισι Hp. Vict. 1.1; acknowledge a further debt, π. τριακοσίας δραχμάς Isoc. 17.39, cf. D. 27.42: c. acc. et inf. with or without dat., grant also that . ., Pl. Grg. 461b, Sph. 248d; ἀληθῆ εἶναι D. 48.44.
- 2 simply, concede, allow, Isoc. 9.50; admit, confess, πάντων εἶναι δεινότατος Id. 15.35; τὴν ἐπιβουλήν J. BJ 1.25.1:—Pass., ταῦθʼ ὑμῖν -ομολογεῖται ἅπαντα And. 1.15; παλαιὰ καὶ λίαν προσωμολογημένα Aeschin. 3.53 (v.l. προωμ-).
- 3 promise further, c. inf. fut., D. 56. 6, Sammelb. 7421.17 (i B.C.), etc.
- 4 give in, surrender, X. An. 7.4.24.
προσ·ομολογέω-ῶ :
I concéder en outre : τινί τι, Plat. Gorg. 461b, qqe ch. à qqn ||
II convenir en outre de, d’où :
1 reconnaître, avouer en outre, acc. Isocr. 366d ; Dém. 826 fin ; avec une prop. inf. Plat. Soph. 248d ; Dém. 1179, 17, convenir ou avouer en outre qu’on a fait qqe ch. ||
2 approuver, admettre en outre : τι, Xén. An. 7, 4, 24, qqe ch. ||
3 promettre en outre, avec l’inf. fut. Dém. 1284, 17.
προσομολογέω, auch als dep. med. gebraucht, zugestehen, zugeben, eingestehen, billigen ; mit folgendem acc. c. inf., Plat. Soph. 248d u. öfter ; ὅτι ᾐσχύνθη σοι μὴ προσομολογῆσαι, Gorg. 461b ; im pass., Andoc. 1.15, bes. von Besiegten, auf die Friedensbedingungen eingehen, Xen. An. 7.4.24, καὶ αὐτὸς προσωμολόγησε ταῦτα καὶ καλῶς μʼ ἔφη λέγειν, Dem. 48.7 ; προσομολογοῦσι πλευσεῖσθαι δεῦρο, versprechen, 56.6.
προσομολογέω
fut. ήσω
- 1to concede or grant besides, τί τινι Plat.: to acknowledge a further debt, Dem.: — c. acc. et inf. to grant also that . ., Plat.:—Pass., παλαιὰ καὶ λίαν προσωμολογημένα Aeschin.
- 2to promise further, c. inf. fut., Dem.
- 3to come to terms, surrender, Xen.