συγκαταβατικός Save Bailly 2024 Pape συγκαταβατικός, ή, όν [ᾰᾰᾰ] qui condescend, accommodant, Nyss. 2, 236 ; Chrys. 1, 465 edd. Migne. Étym. συγκαταβαίνω. συγκαταβατικός, ή, όν, herablassend, sich bequemend, Sp.