συγκολλάω
συγκολλάω, to glue
Could not find συγκεκολλημένον in Logeion dictionaries.
συγκεκολλημένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular of συγκολλάω
συγκολλ-άω,
- glue or cement together, IG 2(2).1668.82 (iv B.C.), Luc. Alex. 14: metaph., Pl. Mx. 236b, Ar. V. 1041 (anap.); τινὰ εἰς ταὐτόν Pl. Ti. 43a:—Pass., unite, of a wound, Sor. 1.36.
συγ·κολλάω-ῶ, coller ensemble, faire un assemblage de choses que l’on soude, Ar. Vesp. 1041 ; Plat. Menex. 236b, etc. ; τινί τι, Luc. Alex. 14, souder une chose à une autre.
συγκολλάω, zusammenleimen, übh. zusammenfügen, -setzen, μαρτυρίας συνεκόλλων, Ar. Vesp. 1041 ; εἰς ταὐτὸ τὰ λαμβανόμενα ξυνεκόλλων, Plat. Tim. 43a ; Sp., wie Luc. Alex. 21.
συγκολλάω
- to glue or cement together, Ar., Plat.