συγκοπτικός

συγκοπ-τικός, ή, όν,

• of syncope, σύμπτωμα Gal. 15.462; apt to cause syncope, Id. 7.467, Alex.Trall. Verm. Adv. -κῶς like a sufferer from syncope, νοτίζεσθαι Gal. 18(2).6.