About Report a problem

Menu

συνοικίζω

συνοικίζω, to make to live with

Could not find συνοικίσαντες in Logeion dictionaries.

συνοικίσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of συνοικίζω

See συνοικίσαντες in Morpho

συνοικ-ίζω, fut. Att. -ιῶ D.S. 2.6: pf. -ῴκικα Str. 12.3.10:—
  • make to live with, Isoc. 19.34, dub. l. in Ps.-Epich. 298; σ. τινὶ τὴν θυγατέρα to give him oneʼs daughter in marriage, Hdt. 2.121.ζʹ, cf. PEnteux. 22.8 (iii B.C.), D.S. 2.6; σ. νύμφας νυμφίοις Pl. R. 546d, cf. Sph. 242d; ἐμὲ . . εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας E. HF 68; rarely with the reverse constr., τοὺς δούλους ταῖς τῶν δεσποτῶν γυναιξὶ σ. Plb. 16.13.1.
    • II combine or join in one city, μὴ Τροίαν ἀθροίσῃ καὶ ξυνοικίσῃ πάλιν E. Hec. 1139; unite into a city-state, ἐς τὴν νῦν πόλιν οὖσαν ξ. πάντας Th. 2.15; Θησεὺς . . τὰς δώδεκα πόλεις εἰς τὸ αὐτὸ συνῴκισεν Marm.Par. 35 (cf. συνοίκια) ; ξ. τὴν Λέσβον ἐς τὴν Μυτιλήνην Th. 3.2; Ἐρέτρια συνῴκισε τὰς περὶ Παλλήνην πόλεις Arist. Fr. 603:—Pass., ξυνοικισθείσης πόλεως a city having been regularly formed, opp. κατὰ κώμας οἰκίζεσθαι, Th. 1.10, cf. 2.16, 3.93; ἐκ μικρῶν πόλεων συνοικισθέντες X. Ath. 2.2; Χαλκιδέων εἰς ἓν συνῳκισμένων D. 19.263; σ. κατὰ πόλεις Isoc. 15.82; ἐκ τῶν τυχόντων ἀνθρώπων σ. Lycurg. 62.
      • 2 unite in one building, PMich.Zen. 84.9 (Pass., iii B.C.).
    • III join in peopling or colonizing a country, Th. 1.24; τισι Id. 6.5.
    • IV generally, unite, associate, οἵῳ με δαίμων φιλοσόφῳ συνῴκισεν Theognet. 1.6; λιμὸν σ. τινί Alciphr. 1.20; ἀλλοτρίῳ δαίμονι συνοικιζομένους Plu. Cor. 13.

Saved

Recent