τελέθω
τελέθω, to come into being, to be quite
Could not find τελέθεσκε in Logeion dictionaries.
τελέθεσκε Verb: imperfect active indicative 3rd singular of τελέθω
τελέθω, 3 sg. Ion. Iterat. τελέθεσκε h.Cer. 241:—
- poet. Verb, cogn. with τέλομαι, τέλλω, and πέλω (qq. v.), come into being, νὺξ τελέθει Il. 7.282, 293; τελέθουσι γυναῖκες Emp. 65.1: then simply to be so and so, ἀριπρεπέες τελέθουσι, μινυνθάδιοι τ., Il. 9.441, Od. 19.328; ζαχρηεῖς τ. Il. 12.347; ζαφλεγέες τ. 21.465; ἀμείνων τελέθει Od. 7.52; παντοῖοι τ. 17.486; ἵνα τʼ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τ. 4.85; so also Hes. Op. 181, 506, Thgn. 770, Orac. ap. Hdt. 7.141, Epich. 170, Pi. P. 2.78, and lyr. passages of Trag., as A. Supp. 1040, E. Andr. 783 (not in S.); not in Att. Prose, but in X. An. 3.2.3, 6.6.36; also Ion., Hp. Morb. 2.5, al.; and Dor., Tab.Heracl. 1.111, Theoc. 5.18, al., f.l. in Diotog. ap. Stob. 4.1.133 (codd. SMA).
- II Med. τελέθομαι, become, ὀπίσω δὲ θεοὶ τελέθονται Ps.-Phoc. 104.
τελέθω (seul. prés., impf. et impf. itér.)
1 être complet, achevé, dans sa plénitude, Il. 7, 282, 293 ||
2 être, se trouver, Il. 9, 441 ; 12, 347 ; Od. 7, 52 ; 19, 328 ; Hés. O. 179, 504 ; Oracl. (Hdt. 7, 141) ; ἔκ τινος, Thcr. naître de qqe ch. ||
3 c. τελέω, Sib. 3, 263 ; au pass. Ps.-Phocyl. 104 ||
➳ Act. prés. ind. 1 pl. dor. τελέθομες, Epich. fr. 94 Ahrens ; 3 pl. dor. τελέθοντι, Pd. P. 2, 31. Impf. itér. τελέθεσκον, Hh. Cer. 241 ; Call. L. Pall. 67. Pass. impf. 3 pl. poét. τελέθοντο, Sib. 3, 264.
Étym. cf. τέλλω.
1. worden, ontstaan:
2. als koppelww. zijn, worden, blijken:
τελέθω, (τέλλω, τέλος), werden, entstehen, geworden sein, und vollendet dasein ; νὺξ τελέθει, es ist tiefe Nacht geworden, Il. 7.282, 293, vgl. οἳ τὸ πάροσπερ ζαχρηεῖς τελέθουσι, 12.347, 359 ; Od. 17.486 ; Hes. O. 183, 508 ; an θάλλω erinnernd, vollkommen sein u. blühen, ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι, Il. 9.441, vgl. 21.465, Od. 19.328 ; ἀμείνων τελέθει, er ist tüchtiger, 7.52 ; τελέθεσκε, H. h.Cer. 241 ; im Orak. bei Her. 7.141 ; oft bei Pind., ἄδολος τελέθει Ol. 7.53, τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος P. 2.95, ἐκ πόνων τελέθει αἰὼν ἁμέρα N. 9.44, αἱ δύο ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι P. 2.30 ; ἐν δʼ ἀΐστοις τελέθοντος οὔτις ἀλκά, Aesch. Ag. 454, u. öfter ; Eur. Med. 1096 ; sp.D., wie Nossis 4 (IX.332), Antip.Thess. 26 (VII.531).
τελέθω
- 1
Of a period of time, to revolve, come round : νὺξ ἤδη τελέθει (is coming upon us) Il. 7.282 = 293.
- 2
To turn out to be, prove to be so and so : θαρσαλέος ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων ἔργοισιν τελέθει Od. 7.52.
- 3
To become so and so : ἀγορέων, ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσιν (win honour) Il. 9.441, ἵνα τʼ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσιν
(i. e. their horns begin to sprout immediately after birth) Od. 4.85, παντοῖοι τελέθοντες (taking all forms) Od. 17.486. - 4
To come into being, be brought about, arise : οἶσθʼ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσιν
(from, in the case of, a young man, i.e. what offences he will be led to commit) Il. 23.589. - 5
To be : οἳ τὸ πάρος περ ζαχρηεῖς τελέθουσι καθʼ ὑσμίνας (showed themselves. . .) Il. 12.347 = 360. Cf. Il. 21.465 : ἄνθρωποι μινυνθάδιοι τελέθουσιν Od. 19.328. Cf. Od. 8.583.
- 1
τελέθω (τελέθει, -οντι.)
- a be counted as, be δαέντι δὲ καὶ σοφία μείζων ἄδολος τελέθει O. 7.53 αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι P. 2.31 κέρδει δὲ τί μάλα τοῦτο κερδαλέον τελέθει; P. 2.78 ποτὶ κέντρον δέ τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος P. 2.95 ἁ δʼ ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς χρονία τελέθει P. 3.115 ταὐτὰ δὲ τρὶς τετράκι τʼ ἀμπολεῖν ἀπορία τελέθει N. 7.105
- b be the natural outcome c. ἐκ c. gen. ἐκ πόνων δʼ οἳ σὺν νεότατι γένωνται σύν τε δίκᾳ, τελέθει πρὸς γῆρας αἰὼν ἡμέρα N. 9.44
τελέθω (τέλλω): poetic synonym of εἶναι or γίγνεσθαι, νὺξ ἤδη τελέθει, ‘it is already night,’ Il. 7.282; ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσιν, ‘become horned,’ ‘get horns’ straightway, Od. 4.85; παν-τοῖσι τελέθοντες, ‘assuming all sorts of shapes,’ Od. 17.486.
τελέθω,
- to come into being, to be quite or fully so and so, νὺξ τελέθει Il.: —then simply to be so and so, ἀριπρεπέες τελέθουσι, μινυνθάδιοι τελ. Hom., Trag.