Logeion | ἀποτρέπω

ἀποτρέπ-ω,

turn away from, εἰ δὲ σὺ . . τινʼ ἄλλον . . ἀποτρέψεις πολέμοιο Il. 12.249, cf. 20.256; ὅθεν . . ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη 11.758; deter or dissuade from, τινός τινα Th. 3.39; τινὰ τῆς κακουργίας Id. 6.38; τῆς γνώμης And. 3.21, etc.: c. inf., ἀ. προσωτέρω τὸ μὴ πορεύεσθαι Hdt. 1.105; ἀ. βοᾶν A. Supp. 900 (lyr.); δηλοῦν D. 60.26, cf. X. Mem. 4.7.5, 6: c. part., ἀ. τινὰ ὑβρίζοντα A. Supp. 880:—Pass., ὁ παραβαίνειν τι βουλόμενος τῷ μὴ προὔχων ἂν ἐπελθεῖν -τρέπεται Th. 3.11, cf. Plu. Fab. 19.
- - 2 c. acc. pers. only, turn away or back, πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας Il. 15.276: c. dat. modi, οὔ μʼ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα 20.256, cf. 109; τοὺς ἀλαζόνας ἀ. deter them, Pl. Chrm. 173c; opp. παροξῦναι, D. 21.37; opp. συμβουλεύω, Arist. Rh. 1391b33, etc.
  - 3 c. acc. rei, turn back again, ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός Pi. N. 4.69.
  - 4 turn aside, avert, ἀπὸ δὲ . . ἔγχεος ὁρμὴν ἔτραπε Hes. Sc. 455; pervert, δίκας κέλευθον ὀρθᾶς B. 10.27; τὸ σφάλμα ἀ. prevent, avert it, Hdt. 1.207; τὸ μέλλον γενέσθαι Id. 3.65, cf. 8.29, al.; ἀ. βλάβην, συμφοράν, Pl. Grg. 509b, Phdr. 231d; ἀ. τὴν εἰρήνην prevent its being made, X. HG 6.3.12.
  - 5 turn from others against one, ἐπὶ τῷδε . . οὐκ ἔγχος τις . . ἀποτρέψει; v.l. in S. Tr. 1013 (lyr.):—Pass., ἀποτετράφθαι πρὸς τὴν ἄλλην Ἰταλίαν Plu. Fab. 19:—Med., ἀποτραπόμενος πρὸς θυσίαν, i.e. turning away from other objects to this one, Id. Rom. 7; εἰς τὴν μεσογείαν -τραπόμενος Luc. Tox. 52.
- II Med. and (later) Pass., turn from, desist from, c. part., ἀπετράπετʼ ὄβριμος Ἕκτωρ ὀλλὺς Ἀργείους Il. 10.200: c. inf., λέγειν E. Or. 410, cf. Antipho 5.32, D. Prooem. 23 (b); ἀ. ἐκ κινδύνων Th. 2.40; ἀ. τοῦ ἐρωτήματος X. Oec. 15.13.
- - 2 turn away, turn a deaf ear, οὐδέ . . ἀπετράπετʼ οὐδʼ ἀπίθησεν Il. 12.329: abs., Pl. Smp. 206d.
  - 3 c. acc. rei, turn away from, shrink from, δεῖμα πολιτῶν A. Th. 1065 (anap.); τἀληθές E. IA 336 (lyr.), cf. Th. 3.68, and late Prose, Plu. Cleom. 9, etc.
  - 4 turn back, return, ἐπʼ ὄκου Th. 5.13; ἐς τὴν πόλιν Id. 3.24; ἀποτρεπόμενοι ἵεντο X. HG 7.2.13.
  - 5 dissuade, deter, τινά Plb. 7.13.1.
  - 6 beat off, repulse, Plu. Brut. 42.

A tr. en v. act.

I indicando retroceso o detención. c. ac. de pers., anim. o personif.

1 hacer volverse, hacer retroceder, volver atrás ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη Il.11.758, οὐ γὰρ μ' ἀποτρέψεις Ar.Ra.145, cf. Call.Cer.48, A.R.1.1088, Opp.H.3.263

• de un barco hacer cambiar el rumbo ἀπότρεπε αὖτις ... ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός vuelve atrás el aparejo de la nave hacia el continente Pi.N.4.69

• esp. por el terror asustar, espantar αἶψα δὲ πάντας ἀπέτραπε καὶ μεμαῶτας Il.15.276, ἑαυτόν a la vista de cadáveres, Pl.R.439e

• αἱ τοιαῦται μὲν οὖν κύνες ἀποτρέψειαν ἂν τοὺς ἐπιθυμοῦντας κυνηγεσίων tales perros apartan de las cacerías a los más aficionados X.Cyn.3.11

• a pers. y seres indeseables parar los pies, tener a raya, detener κῆρας Simon.28b, τοὺς ἀλαζόνας Pl.Chrm.173c, τοὺς παραβαίνοντας D.17.21, τούτους ciertos pecadores 2Ep.Ti.3.5, Τυφῶνα ... τοῖς σείστροις Plu.2.376d, cf. Call.Fr.229.3

• en v. med. mismo sent. οὓς ἀποτρέπονται δαίμονας Plu.Comp.Agis.Cleom.30

• tal vez c. dos ac. ὁ μέγας Νεῖλος ὑβρίζοντα σ' ἀποτρέψειεν ... ὕβριν A.Supp.880, ἀεὶ ἀποτρέπει μὲ τοῦτο (v.l. τούτου) ὃ ἂν μέλλω πράττειν siempre me previene de lo que voy a hacer Pl.Ap.31d

• c. ac. de pers. y gen. de pers. ἱκανὴ γὰρ ἦν ἡμᾶς τε ὑμῶν ἀποτρέπειν (la alianza) era suficiente para mantenernos a nosotros a raya respecto a vosotros Th.3.63.

2 esp. en rel. c. palabras y argumentos disuadir c. ac. de pers. y dat. instrum. μηδέ σε ... ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ Il.20.109, 21.339, τοὺς Ἀθηναίρυς τῷ πλήθει τῶν πραγμάτων Th.6.24

• δι' ὀνείδους ... τὸν ἐσπουδακότα Pl.Lg.773e

• c. ac. de pers. y gen. disuadir de τιν' ἄλλον ... ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο Il.12.249, cf. Il.20.256, ὧν ἐγὼ πειρώμενος ἀποτρέπειν ὑμᾶς Th.3.39, τοὺς συμμάχους ... τῆς γνώμης And.3.21, ἀλαζονείας ἀ. τοὺς συνόντας X.Mem.1.7.1, cf. 5, τῶν χειρίστων ... τοὺς ἀνθρώπους Plb.11.10.1, ἀφ' ὧν οἱ νόμοι ἀποτρέπουσι τοὺς ἀνθρώπους Antipho Soph.B 44A.3.22, en v. pas. οἱ νοσέοντες ἀποτρέπονται διὰ τὴν τέχνην τῶν μεγίστων κακῶν Hp.Flat.1, cf. Plu.2.14a

• c. ac. y part. τοὺς ... λοιδορῶν ἀπέτρεπεν Th.8.86, ἀ. αὐτοὺς ... διδάσκων X.HG 6.4.22, cf. Mem.1.2.29, en v. med. mismo sent. πολλὰς εἰσενεγκάμενος ἀπορίας ... ἀπετρέψατο τὸν Φίλιππον Plb.7.13.1

• c. inf. μὴ πορεύεσθαι Hdt.1.105, τὸ ... ἀστρονομίαν μανθάνειν X.Mem.4.7.5, cf. 6, με ... ὑμῖν ἐπικουρῆσαι D.C.53.5.3, αὐτοὺς ᾄδειν D.P.Au.2.20

• sólo c. ac. ἐμὲ οὐδαμοῦ ἀπέτρεψεν τὸ σημεῖον la voz interior en ningún momento me previno Pl.Ap.41d

• sólo c. gen. μάλιστα γὰρ δοκῶ ἄν μοι οὕτως ἀποτρέπειν τῆς κακαυργίας creo que asi podré disuadir (les) mejor de sus malas intenciones Th.6.38, cf. Aen.Tact.9.2, en v. pas. οὐδεὶς ... τοῦ μὴ πλέον ἔχειν ἀπετράπετο Th.1.76, τοῦ διακινδυνεύειν X.HG 6.4.24

• abs. παρελθὼν ἀποτρέψαι ἐβούλετο presentándose en la tribuna quería disuadir Th.6.8, cf. 29, 37, Pl.Thg.128d, D.54.22, etc., en v. pas. X.Mem.1.1.4.

II c. ac. de abstr.

1 de abstr. negativos apartar, alejar, conjurar †βοᾶν† φοβερὸν ἀπότρεπε A.Supp.891, 900 (text. dud.), τὸ σφάλμα Hdt.1.207, τὰ φαῦλα X.Smp.4.47, βλάβην Pl.Grg.509b, συμφοράν Pl.Phdr.231d, τὰς ... ὀδύνας Hp.Epid.5.83, μάλα δεινόν Call.Del.158, ἀπειλήν Nonn.D.24.1, ἐπιθυμίας Pl.R.558d, τῷ φόβῳ ... τὰς ὁρμὰς τῶν ... τολμώντων ἀποτρέψαι D.S.17.9

• en v. med. mismo sent. φόβον Aristid.Quint.129.10

• c. ac. y gen. μανίην ἀποτρέψατε γλώσσης Emp.B 3.1.

2 de abstr. positivos o neutros evitar, impedir συνουσίας Pl.Phdr.232c, cf. Lg.798b, τὴν εἰρήνην X.HG 6.3.12, c. inf. καὶ τὴν παρρησίαν τὴν ἐκ τῆς ἀληθείας ἠρτημένην οὐκ ἔστι τἀληθὲς δηλοῦν ἀποτρέψαι y no se puede impedir que la libertad de palabra manifieste la verdad, pues depende de ella D.60.26

• esp. del porvenir ὄ τι δεῖ γενέσθαι ἐκ τοῦ θεοῦ ἀμήχανον ἀποτρέψαι ἀνθρώπῳ el futuro dispuesto por el dios es imposible evitarlo para el hombre Hdt.9.16, cf. 3.65, 8.29, en v. pas. Pl.Phdr.238d

• en v. med. mismo sent. σφέτερα ἀποτρεπόμενον alejando sus preocupaciones, distrayendo al enfermo Hp.Decent.16.

III de cosas consideradas continuos

a) torcer, doblar, desviar δίκας κέλευθον ... ὀρθᾶς B.11.27, βαναυσία ἦθος ἀποτρέπει ἐλεύθερον Pl.Lg.741e

• en v. pas. ἀπρτρέπεσθαι τὴν γνώμην ὑπὸ τῶν νόμων que el carácter es influenciado por las instituciones Hp.Aër.16, del estilo (τροπαῖς) ἀποτετραμμέναις χρώμενος con figuras retorcidas Phot.Bibl.8a42;

b) medic. de flujos cambiar la dirección, desviar τὰς δ' (ἀποστάσιας) Hp.Epid.2.3.8, cf. 6.2.7, τὸν κατάρροον Hp.Aff.25.

B intr. en v. med.-pas.

1 volverse, darse la vuelta

a) ὅθεν ... ἀπετράπετ' ... Ἕκτωρ ὀλλὺς Ἀργείους de donde se volvió Héctor tras matar argivos, Il.10.200, οἱ Κορίνθιοι ἀποτραόμενοι τὴν διάλυσιν ἐποιήσαντο Th.1.51, cf. 7.31, ἀποτραπόμενοι ἄλλην ὁδὸν ᾤχοντο X.An.3.5.1, cf. Paus.9.40.2;

b) c. indicación de dir. ἐς τὴν πόλιν Th.3.24, ἐπ' οἴκουu Th.5.13, πρὸς τὴν ἄλλην Ἰταλίαν Plu.Fab.19, ἐς τὴν μεσόγαιαν Luc.Tox.52

• volcarse, concentrarse ξύμπαντες ἤδη ἀποτρεόμενοι ἐβοήθνουν ἐπὶ τὴν πόλιν Th.6.65

• fig. ἀποτραπόμενος πρός τινα θυσίαν dedicándose a un sacrificio Plu.Rom.7;

c) c. prep. de gen. y pers., fig. dar la espalda περὶ Πλαταιῶν οἱ Λακεδαιμόνιοι οὕτως ἀποτετραμμένοι Th.3.68, ἀπὸ θεῶν Euryph.p.85;

d) medic. remitir de un síntoma, Hp.Epid.4.25

• en la circulación de la sangre volver, retornar τὸ δ' ἀποτρεπόμενον (αἷμα) Hp.Loc.Hom.3, en la respiración ἀποτρεπόμενος ὁ ἀήρ Pl.Ti.79c.

2 ante el peligro volverse atrás, asustarse, rehuir abs. οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετο Il.12.329, cf. Pl.Smp.206d, Ep.354c, Plu.Brut.42, Oenom.8

• ἀποτετραμμένος que anda huido, escondido Pl.Ep.349a

• φοβοῦμαι κἀποτρέπομαι δεῖμα πολιτῶν temo y me asusto por miedo a los ciudadanos A.Th.1060, μήτ' ... ἀποτρέπου τἀληθές no rehuyas la verdad E.IA 336

• c. gen. μὴ ἀποτρεπόμενοι ἐκ τῶν κινδύνων no rehuyendo los peligros Th.2.40, τοῦ ἐρωτήματος X.Oec.15.13, ἀπὸ μὲν τῆς εἰρήνης Aeschin.3.151

• c. dat. φόβῳ ... ἀποτρέπεται Th.4.59, cf. 3.11

• c. inf. λέγειν E.Or.410, διακονεῖν I.AI 18.283, ἀπετρέπετο μηδὲν κατ' ἐμοῦ καταψεύδεσθαι Antipho 5.32.

ἀπο·τρέπω :

1 détourner, écarter : τινά, Il. 11, 758 ; 15, 276, qqn ; ἔγχεος ὁρμήν, Hés. Sc. 456, détourner l’essor d’une javeline ; fig. βλάβην, ξυμφοράν, Plat. Gorg. 509b, etc. détourner un mal, un malheur ; ἐπί τινι ἔγχος ἀφ. Soph. Tr. 1012, détourner sa lance d’un ennemi sur un autre ||

2 détourner par la crainte ou la persuasion, dissuader : τινὰ ἐπέεσσιν, Il. 20, 256, dissuader qqn par ses paroles ; τινά τινος, Il. 12, 249 ; Att. détourner qqn de qqe ch. ; avec l’inf. Eschl. Suppl. 900 ; Xén. Mem. 4, 7, 5 et 6 ; Dém. 1397, 2, etc. ; avec τὸ μή et l’inf. Hdt. 1, 105 ; avec μὴ οὐχί et l’inf. Luc. D. deor. 5, 5, détourner qqn de, etc. ||

Moy. (f. ἀποτρέψομαι, f. 2 ἀποτραπήσομαι, ao. 2 ἀπετραπόμην)

I intr.

1 se détourner : εἴς τι, Luc. Tox. 52, ou πρός τι, Plut. Fab. 19, Rom. 7, d’une chose vers une autre ; abs. se détourner avec indifférence, Il. 12, 329 ; fig. s’abstenir de, cesser : τοῦ ἐρωτήματος, Xén. Œc. 15, 13, de questionner ; avec un inf. Eur. Or. 410 ; Dém. 1434, 12 ; Ant. 133, 17, cesser de, etc. ; abs. Thc. 3, 11, etc. ||

2 se détourner, s’éloigner, Il. 10, 200 ; ἐκ κινδύνων, Thc. 2, 40, fuir loin du danger ; abs. s’en retourner, Thc. 3, 24 ; 5, 13 ; Xén. Hell. 7, 2, 13 ||

II tr. détourner de soi (un malheur, etc.) acc. Eschl. Sept. 1060 ; Eur. I.A. 336 ; Plut. Cleom. 9.

ἀπο-τρέπω
1. meestal act., met acc., causat.
a. doen omkeren, terugdrijven: ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη daarvandaan dreef Athena het krijgsvolk weer terug Il. 11.758; pregn. med.: μὴ ... ἀποτρέπου τἀληθές wijs de waarheid niet af Eur. IA 336; overdr.: afhouden van, met gen.: ἀλκῆς … οὔ μ’ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις je zult me niet met woorden van strijd afhouden Il. 20.256; met μή + inf.: Ψαμμήτιχός σφεας … δώροισί τε καὶ λιτῇσι ἀποτρέπει τὸ προσωτέρω μὴ πορεύεσθαι Psammetichus hield hen er met geschenken en smeekbeden van af om verder te trekken Hdt. 1.105.1.
b. afwenden, voorkomen: τὸ μέλλον γίνεσθαι ἀποτρέπειν afwenden wat er staat te gebeuren Hdt. 3.65.3; met acc. en gen. iets van iem.: ἥτις ἀποτρέψει τὴν μεγίστην ἡμῶν βλάβην die de grootste schade van ons zal afwenden Plat. Grg. 509b.
2. med.-pass., intrans.
a. omkeren, terugkeren: ἀπετράποντο ἐπ’ οἴκου zij keerden naar huis terug Thuc. 5.13.1.
b. zich afwenden (van), terugdeinzen (voor): οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετ’ οὐδ’ ἀπίθησε en Glaucus wendde zich niet af en was niet ongehoorzaam Il. 12.329; met prep.: οἱ ... μὴ ἀποτρεπόμενοι ἐκ τῶν κινδύνων degenen die niet weglopen voor gevaren Thuc. 2.40.3; met inf.: ἀποτρέπεσθαι λέγειν ervoor terugdeinzen om te noemen Eur. Or. 410; zijn aandacht verleggen: Ῥωμύλου πρός τινα θυσίαν ἀποτραπομένου toen Romulus zijn aandacht had verlegd naar een of ander offer Plut. Rom. 7.2.

ἀποτρέπω, abwenden, von Hom. an überall ; λαόν Il. 11.758, machen, daß das Volk umkehrt ; τινά τινος, von etwas abwenden, abhalten, 12.249 ; τὰ ἐπιόντα Her. 8.29 u. öfter ; ein Unglück abwenden, verhüten, συμφοράν, βλάβην, ἀλαζόνας Plat. Phaedr. 231d, Gorg. 509b, Charm. 173c ; καὶ οὐκ ἐᾷ πράττειν Theag. 128d ; τινός Apol. 31b ; τῆς κακουργίας Thuc. 6.38 ; τῶν ἁμαρτημάτων Isocr. 4.130 ; τῆς ἀλαζονείας Xen. Mem. 1.7.1 ; τῶν χειρίστων Pol. 11.10.1 ; abwehren, Ggstz προτρέπω, Arist. rhet. 1.3 ; ἀπʼ ὠφελίμων ibd.; c. inf., τὸ μὴ πορεύεσθαι Her. 1.105 ; ἀποτρέψαι τἀληθὲς δηλοῦν Dem. 60.26.
Med. von sich abwenden, zurückschlagen, Plut. Brut. 42.
Pass. mit aor.2 med., sich abwenden, bes. umkehren, zurückweichen, οὐδὲ ἀπετράπετʼ οὐδʼ ἀπίθησεν Il. 12.329 ; ὅθεν αὖτις ἀπετράπετο 10.200 ; Thuc. 6.65 ; Xen. Cyr. 8.6.16, Hell. 6.5.23 ; ἐκ τῶν κινδύνων Thuc. 2.40 ; vgl. 3.68 ; πρὸς θυσίαν Plut. Rom. 7 ; οὐκ ἀποτρέψομαι λέγειν τι, ich werde mich nicht abhalten lassen, Dem. proœm. 23 ; vgl. Eur. Or. 410 ; τί, etwas verabscheuen, Aesch. Spt. 1032, Eur. I.A. 336.

ἀποτρέπω

[ἀπο- 1, ἀπο- 4.]

2 sing. fut. ἀποτρέψεις Il. 12.249, Il. 20.256.

3 sing. aor. ἀπέτραπε Il. 11.758, Il. 15.276.

3 sing. aor. mid. ἀπετράπετο Il. 10.200, Il. 12.329.

- 1
  To cause to turn away Il. 15.276, Il. 20.109, Il. 21.339.
  
  To cause to turn away from, divert from.
  With genit.: ἀλκῆς Il. 20.256.
  
  To dissuade from.
  With genit.: πολέμοιο Il. 12.249.
- 2
  To cause to turn back or return Il. 11.758.
- 3
  In mid.
- - a
    To turn away, pay no heed: οὐκ ἀπετράπετο Il. 12.329.
  - b
    To turn back, with pple. indicating something from which one desists: ἀπετράπετʼ ὀλλὺς Ἀργείους Il. 10.200.

ἀποτρέπω

1turn away ἀπότρεπε αὖτις Εὐρώπαν ποτὶ χέρσον ἔντεα ναός N. 4.69

Number of occurrences in NT: 1
Strong 665

** ἀπο-τρέπω, [in LXX: Si 20:29 48:18, III Mac 1:23, IV Mac 1:33 16:12*;]

to turn away; mid., to turn oneself away from: c. acc., II Ti 3:5.†

ἀποτρέπω , fut. ἀποτρέψεις, -ουσι, aor. 2 ἀπέτραπε, mid. aor. 2 ἀπετράπετο: turn away or back, divert from (τινά τινος); mid., turn away, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι, ‘avert thy face,’ Od. 5.350; αὖτις ἀπετράπετο, ‘turned back,’ Il. 10.200.

ἀποτρέπω

- Ito turn one away from a thing, c. gen., Il.:— to turn away, deter or dissuade from, Thuc.; also, c. inf., ἀπ. τινὰ ποιεῖν τι Aesch., Dem.
- - 2c. acc. pers. only, to turn away, turn back, Il.
  - 3c. acc. rei, to turn aside, avert, prevent, Hdt., Plat.; cf. ἀποτρόπαιος, ἀπότροπος.
  - 4to turn from others against one, τι ἐπί τινι Soph.:—Mid., ἀποτραπόμενος πρός τι turning away from other objects to this one, Plut.
- IIMid. and Pass. to turn from, to desist from doing a thing, c. part., Il., c. inf., Eur., etc.:—absol. to stop, desist, Thuc.
- - 2to turn away, turn a deaf ear, Il.
  - 3c. acc. rei, to turn away from, like Lat. aversari, Aesch., Eur.
  - 4to turn back, return, Thuc., Xen.

Menu

Word wheel

ἀποτρέπω

Saved

Recent