ἐπιταχύνω
ἐπιταχύνω, to hasten on, urge forward
Could not find ἐπιταχύνας in Logeion dictionaries.
ἐπιταχύνας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἐπιταχύνω
ἐπιτᾰχ-ύνω,
- hasten on, urge forward, τινὰ τῆς ὁδοῦ Th. 4.47; τὸν πόλεμον, τὴν ὁδόν, Plu. Per. 29, Hdn. 2.11.1; τὴν φράσιν making it rapid, Plu. QPlat. 2.1011e; τὴν σύνθεσιν D.H. Comp. 20; τῇ Ἑλλάδι τὴν πεπρωμένην Paus. 8.51.4:—Pass., ὑπὸ μαστίγων -όμενος Plu. Ant. 68.
ἐπι·ταχύνω [ᾰῡ] hâter, presser (une marche, une guerre, etc.) Thc. 4, 47 ; Paus. 8, 51, 4 ; Plut. Per. 29, etc. ; au pass. Plut. Ant. 68.
ἐπιταχύνω, beschleunigen, antreiben, μαστιγοφόροι ἐπετάχυνον τῆς ὁδοῦ τοὺς σχολαίτερον προσιόντας Thuc. 4.47 ; τὸν πόλεμον Plut. Pericl. 29 ; a.Sp., wie Hdn. τὴν ὁδόν 2.11.2 ; τὴν πεπρωμένην Paus. 8.51.4.
ἐπιταχύνω
fut. υνῶ
- to hasten on, urge forward, Thuc.