emendo
emendo, to free from faults, correct, improve, amend
Could not find emendatius in Logeion dictionaries.
emendatius Adverb: comparative, Adjective: neuter accusative singular comparative, Adjective: neuter vocative singular comparative, Adjective: neuter nominative singular comparative of emendo
- to free from faults, to correct, improve, amend (cf. corrigo—class.; not in Caes.): tota civitas emendari et corrigi solet continentia principum, Cic. Leg. 3, 13, 30; cf. Quint. 2, 2, 7; 2, 4, 14; 9, 3, 89: leviter tuum consilium (with conformare), Cic. Mur. 29: consuetudinem vitiosam, id. Brut. 75: vitia adolescentiae multis virtutibus, Nep. Them. 1: facta priora novis, Ov. F. 4, 596: res Italas legibus, Hor. Ep. 2, 1, 3: legem severius, Suet. Aug. 34: sucos acerbos in pomis, Ov. Med. Fac. 5; cf. terram terrā, Plin. 17, 5, 3, § 41: bovem cubitorem fame et siti, Col. 6, 2, 11: angorem animi (sui), Amm.14, 10, 2.—Esp. freq. of correcting, emending language (oral or written), Cic. Att. 2, 16 fin.; id. Or. 46; Quint. 2, 2, 7; 8, 2, 4 et saep.—In medic. lang., like corrigere, for to cure: alopecias, Plin. 20, 13, 50, § 129: tussim, id. 20, 16, 62, § 170: albugines oculorum, id. 32, 7, 24, § 70: cicatrices, id. 36, 21, 42, § 156 et saep. —
- II In post-class. lang. in partic., to correct by punishment, to chastise: libertum non obsequentem aut verbis aut fustium castigatione, Dig. 1, 16, 9, § 3; Lampr. Alex. Sev. 51; Lact. Mort. Pers. 22 al.— Hence, ēmendātus, a, um, P. a., faultless, perfect, pure: mores, Cic. Lael. 17, 61; cf. vir, Hor. Ep. 1, 16, 30; Plin. Ep. 3, 3, 5: e. et Latina locutio, Cic. Brut. 74; cf. Quint. 1, 5, 1; 33; 2, 4, 15 al.: opus, Plin. 34, 8, 19, § 92: aquae, id. 36, 15, 24, § 121.—Comp.: mulier, Petr. 126, 13: vita, Dig. 4, 3, 11.— Sup.: homo (with optimus), Plin. Ep. 8, 22, 2: libri, Quint. Ep. ad Tryph. § 3; cf.: correcta et emendata maxime, Cic. Ac. 1, 4, 13.—Adv.: ēmendāte, faultlessly, perfectly, purely: loqui, scribere, etc., Cic. Opt. Gen. 2; Quint. 8, 1, 2; 8, 3, 1; Hirt. B. G. 8 prooem. § 6; Vitr. 10, 11.—Comp.: facere capillum, Plin. 34, 8, 19, § 58; Quint. 1, 6, 19 Zumpt.
- 1. fouten uit iets halen, verbeteren, perfectioneren [annales; exemplaria];
- 2. (mor.) verbeteren [civitatem; consuetudinem].
- ex + mendum, to free from faults, correct, improve, amend: civitas emendari solet continentiā principum: consuetudinem: res Italas Legibus, H.—To correct, revise: annalīs suos. — To atone for, compensate for: vitia emendata virtutibus, N.: facta priora novis, O.: arte fortunam, H.
-
…timore. Themistocles, Neocli filius, Atheniensis. huius vitia ineuntis adulescentiae magnis sunt emendata virtutibus, adeo ut anteferatur huic nemo, pauci pares putentur. sed ab initio est ordiendus. pater eius…
Cornelius Nepos, Vitae
-
…alio codice, qui nullius pretii erat, denuo descripta est V b. praeter librarium duos veteres correctores codicem emendasse, praeterea etiam recentiores velut Panormitam ipsum nonnulla mutasse statim Stroebel vidit. Magnanelli autem haec scribit Difficillimum profecto est…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…remigrare in domum veterem e nova, quam nobis in novam e vetere certe enim recentissima quaeque sunt correcta et emendata maxime. quamquam Antiochi magister Philo, magnus vir ut tu existimas ipse, negaret in libris, quod coram…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…praeter BE, legitur in vel ni, non vel, quod habent deteriores et qui codices A et N emendaverunt. P ., sqq. pariter atque p ., V habet lectionem bonorum librorum, non eam ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…sic adibatur, non solum ut de iure civili ad eos, verum etiam de filia conlocanda, de fundo emendo, de agro colendo, de omni denique aut officio aut negotio referretur. Haec fuit P. Crassi illius…
Cicero, de Oratore
-
…animi mei de tua virtute iudicium vituperare ; non possum ; ; non nulla forsitan conformare et leviter emendare possim. non multa peccas, inquit ille fortissimo viro senior magister, sed peccas ; te regere possum .…
Cicero, pro Murena
-
…esse arbitramur, ecquos naevum habere, ecquos silos flaccos frontones capitones, quae sunt in nobis, an omnia emendata in illis Detur id vobis ; num etiam una est omnium facies nam si plures, aliam esse alia pulchriorem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, facultas scriptoribus videatur. Cuius tamen rei maior nostra quam reliquorum est admiratio ceteri enim, quam bene atque emendate, nos etiam, quam facile atque celeriter eos perfecerit scimus. Erat autem in Caesare cum facultas atque elegantia…
Julius Caesar, Gallic War
-
…id esse deterrimum. nam quoniam eloquentia constat ex verbis et ex sententiis, perficiendum est, ut pure et emendate loquentes, quod est Latine, verborum praeterea et propriorum et translatorum elegantiam persequamur in propriis ut lautissima eligamus ,…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum