inducticius
inductīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [induco],
- introduced, Gloss. Philox.; Aug. de Duab. Anim. 12, 18.
inductīcius, a, um (induco) – ἐπείσακτος (Gloss. II, 310, 42), eingeführt, angenommen, animae, Augustin. de duab. anim. § 18.
que verba ‥ esse possint ‥ discordie et discencionis plurimum ~ia
inductīcĭus, a, um (induco), introduit dans : Aug. Duab. 12, 18.