inductio
inductio, a bringing in, introducing, production, admission
in-ductĭo, ōnis, f. [induco],
- a leading or bringing into, introducing, admission (class.).
- I Lit.: nos aquarum inductionibus terris fecunditatem damus, Cic. N. D. 2, 60, 152: horum (juvenum in circum), introduction, exhibition, Liv. 44, 9, 5; so on the stage: ficta personarum, Cic. de Or. 3, 53, 205: prima trullis frequentetur inductio, a plastering, Pall. 1, 15.—Of a striking out, erasing of writing (cf. induco, 1. C. 3.): lituras, inductiones, superductiones ipse feci, Dig. 28, 4, 1.—
- B Transf., concr.
- 1 An awning drawn over a theatre to protect the audience from the sun, Vitr. 10 praef.—
- 2 A fomentation, Cael. Aur. Acut. 2, 27, 216.—
- II Trop.
- A In gen. (acc. to induco II. B. 2. b.), a purpose, resolution, inclination, intention: animi, Cic. Q. Fr. 1, 11, 32; id. Fam. 1, 8, 2: cedet profecto virtuti dolor et animi inductione languescet, id. Tusc. 2, 13, 31.—
- B In partic., rhet. t. t.
- 1 Induction, a mode of reasoning from known particulars to generals, the Gr. ἐπαγωγή, Cic. Top. 10, 42; id. Inv. 1, 31, 51; Quint. 5, 10, 73; 5, 11, 2 sq.: erroris, id. 9, 1, 31.—
- 2 Personarum ficta, = προσωποποιΐα, the introduction of a fictitious person, Cic. de Or. 3, 53, 205.—
- 3 Erroris inductio, = ἀποπλάνησις, a leading into error, misguiding, Cic. de Or. 3, 53, 205.—
- 4 An assumption, supposition, Prisc. 1144 P.
inductio, ōnis, f. (induco), I) das Hineinführen, das Einführen, A) eig.: 1) das Auftretenlassen in der Arena, iuvenum armatorum, Liv. 44, 9, 5. – 2) das Hineinleiten des Wassers, inductiones aquarum, Bewässerungen, Cic. de nat. deor. 2, 152. – B) übtr.: 1) ind. animi, der feste (entschiedene) Vorsatz, Cic. Tusc. 2, 31; ep. 1, 8, 2; ad Q. fr. 1, 1, 11. § 32. – 2) als Redefig.: α) personarum ficta ind. = προσωποποιία, die erdichtete Einführung von Personen, die Personendichtung, Cic. de or. 3, 205. – β) erroris ind. = ἀποπλάνησις, die Verleitung zum Irrtum, das Irreführen, Cic. de or. 3, 205. – 3) = ἐπαγωγή, die Beweisführung durch Anführung ähnlicher Beispiele u. Fälle, die Induktion, Cic. de inv. 1, 51; top. 42. Quint. 5, 10, 73; 5, 11, 2 sqq. – 4) = ὑπόθεσις, die Annahme, Voraussetzung, Prisc. 18, 87. – II) das Überziehen, a) meton., der Überzug, das schützende Dach des Theaters, des Marktes usw. aus übergespanntem Segeltuch, velorum inductiones, Vitr. 10. praef. § 3. – b) das Überstreichen der Wand mit Kalk, das Tünchen, Pallad. 1, 15. – c) der Umschlag, das Bähmittel, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 27, 216. – d) das Ausstreichen, Durchstreichen des Geschriebenen auf des Wachstafel usw., im Sing. u. Plur., ICt.
in ~one in templum [cf. ]Luc. ii 27
concedo eis ‥ mercatum de D. per aquam et terram cum ~one et eductione [AS: ]mid inlade and mid utlade
pro falcacione et lucracione ac ~one pratorum et feni de F.
pro suis magnis laboribus circa ~onem gressumarum hujus anni
sub isto genere generalissimo [sc. habitu ] sunt hee species subalterne, ~o [? l. induitione ] quod pertinet ad totum corpus, et aliud ‥
sub ~one sunt hujusmodi species, armacio, vestigacio sive vestitus
cum munimentis vestris tangentibus patronatum, appropriacionem, ~onem, mortem rectoris ultimi
omnes domus vicarie sue erant tempore ~onis sue ruinose
admittendus ‥ et preficiendus hujusmodi tam in admissione sua quam in ~one sua juramentum prestet
exceptis ~onibus que pertinent ad archidiaconum
litteras titulum suum dicte ecclesie, viz. institucionem et ~onem suam ejusdem ecclesie, concernentes
concesse sibi fuerunt littere confirmacionis et ~onis ac littere directe conventui ‥ ad obediendum ‥ eidem priori
officium ~onis seu visitationis in eodem [hospitali ] exercere
~onem in corporalem possessionem beneficiorum
per ~onem in possessionem tribuitur jus possessionis et actualis administracionis
sibi de ~one in possessionem [tenementorum ] ‥ vestras patentes litteras concedentes
patet in hiis paucis qualis sit processus ~onis illorum ‥ tenementorum
processus ~onis diversarum parcellarum terre una cum columbari
ubi et ~one sua, ne seductione dicamus, nepotem nostrum ecclesie illius personam fieri consensimus
ope, ~one, et consilio vestro ‥ transgressiones sunt ‥ attemptate(
si ‥ hoc ad monicionem et ~onem nostram emendare noluerit
post interpellaciones, supplicaciones, ~ones ac frequentes requisiciones
si ‥ magistri et scolares ‥ monitis et ~onibus vestris ‥ acquiescere non curarunt
inhibemus ut nullus frater in aliqua eleccione ‥ faciat colligaciones vel ~ones
~o est oratio quae per certas res quaedam incerta probat et nolentem ducit in assensionem
rebus non dubiis dubia probavit propter similitudinem ~onis
videndum est ‥ ut non intellegat adversarius quo spectent illae primae ~ones et ad quem finem sint perventura
~o aliter quoddam argumentationis genus, aliter †aliquorum vi argumenti
persuadet ~one
est notius quod proponitur quam ut probatione indigeat, ~one quippe et syllogismo subnixum
~o est progressus a simplicibus ad universalia
duplex est ~o: quedam est progressus singularium ad suum universale, et de illis predicatur ‥, alia est ~o plurium effectuum ad unam causam universalem
universalia non cognoscuntur sine ~one, id est sine cognitione alicujus singularis
quod omnis nota que potest imperfici potest perfici, patet ~one
nisi ‥ eveniat ut ‥ rex ei [(sc. homicidae ] vitam indulgeat, dignis satisfactionibus apud Deum et homines, sua prius ~one ut emendere liceat
caloris generacio et siccitatis ~o
alteracio ‥ que est propter ~onem forme accidentalis
effusio sanguinis, ~o mortis, corporum dissolucio
Donatus et ‥ alii quamplures, qui hujus scientie comodas ~ones ‥ ad subsequentium exercitium relinquerunt
ysagoga, ~o, instructio
faciunt ‥ clerici ludos quos vocant miracula, et alios ludos quos vocant ~onem Maii sive autumni, et laiciscotales [sc. faciunt ]
si fuerit modus quintus fractus, sive fuerit in se sive per ~onem ad supradicta
prout [modus sextus ] reducitur ad primum
inductĭō, (16) ōnis, f. (induco), ¶ 1 action dʼamener, dʼintroduire, de faire entrer : Cic. Nat. 2, 152 ; Liv. 44, 9, 5 ¶ 2 [fig.] animi Cic. Q. 1, 1, 33, résolution, détermination, cf. Cic. Fam. 1, 8, 2 ; Tusc. 2, 31 || [raisonnement] = ἐπαγωγή, induction : Cic. Top. 42 ; Inv. 1, 51 || [rhét.] personarum ficta inductio Cic. de Or. 3, 205, prosopopée || erroris inductio Cic. de Or. 3, 205, action dʼinduire en erreur, tromperie || supposition : Prisc. Gramm. 18, 87 ¶ 3 action dʼétendre sur, de déployer [des rideaux pour garantir du soleil] : Vitr. Arch. 10, pr. 3 || couche, enduit : Pall. 1, 15 || rature : Dig. 28, 4, 1 || fomentation : C. Aur. Acut. 2, 27, 216.
- 1. het binnenleiden [iuvenum];
- 2. het toevoeren [aquarum irrigatie];
- 3. (metaf.) verleiding (tot: gen.);
- 4. ~ animi aandacht, concentratie;
- 5. het overtrekken [velorum];
- 6. (filos. t.t.) inductie, inductieve bewijsvoering, gevolgtrekking van het bijzondere, dwz. van afzonderlijke gevallen (uit een serie v. voorbeelden of feiten) naar het algemene;
- 7. (postklass.) (jur.) het schrappen, doorhaling.
inductio , onis. f.
引進。勾去。進步。推論,以此知彼。— animi 定意。仁慈。向人。— ficta personarum 裝人言。Argumentum inductionis 進步駁人言。
Suggest a Translation
See an image
引進。勾去。進步。推論,以此知彼。— animi 定意。仁慈。向人。— ficta personarum 裝人言。Argumentum inductionis 進步駁人言。
Suggest a Translation
See an image
Ad Inductionem ergo Sacerdotum... Monasteria destruuntur et diruuntur.Auctor ad Herennium hac notione dixit :
Quod alieno Inductu fecerit.
Induce, eodem sensu. Lit. remiss. ann. 1389. in Reg. 138. Chartoph. reg. ch. 223 :
Jean Fourquié estoit marié à une jeune femme... Nicole Menard prestre par ses fausses Induces et monitions avoit séduit laditte femme, en tele maniere qu'il la congnoissoit charnelement.Aliæ ann. 1398. ex Reg. 153. ch. 566 :
Guillaume Merlin prestre, lors curé de la paroisse de Giry, fist tant par ses promesses, Induces ou menaces, que Philiberde femme dudit suppliant et de laquelle il estoit compere, se accorda à faire sa voulenté et plaisir.Hinc
Inducieux,
En laquelle hostellerie après que le suppliant se fust logié, ... par Inducieuses paroles eust menée en une estable icelle filette, etc.Vide Inductivus.
Anleiteet
Anleiter, col. 35. et 36. de
Inductionein bona debitoris et de
Inductorein possessionem a judice dato.
inductiō ōnis, f
- 1 in+DVC-, a bringing in, introducing, production, admission: aquarum inductiones: horum (iuvenum in circum), for exhibition, L.—Fig., a purpose, resolution, determination: animi.—An inclination, leaning: animi. —Inphilos., induction, reasoning from instances, generalization, C.—In rhet., in the phrase, personarum ficta inductio, personification, speaking in an assumed character: erroris inductio, a misguiding, persuasion to error.