inductivus
inductīvus, a, um, adj. [induco],
- relating to an assumption, Prisc. 1144 P.— Hence, inductīvē, adv., by yielding: indulgere (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 1, 5, 157.
inductīvus, a, um (induco) = ὑποθετικός, zur Annahme (Voraussetzung) geeignet, Prisc. 18, 88. Boëth. Arist. anal. post. 1, 9. p. 530.
si observarentur illa legalia, essent perniciosi erroris ~a
[sanguis ] sanus ‥ sanitatis conservativus, corruptus corruptionis ~us [], ut patet in lepra : Trevisa it brediþ corrupcion
prelatorum ‥ quos detinebat captivos ‥ restitutio poterat esse pacis plurimum ~a(
Saturnus est stella ‥ ~a pestilenciarum
sensus hereticus est semper cum peccato saltem veniali heresis ~us
opinio ‥ est erronea, animabus damnosa, et multorum periculorum ~a
grandia saxivoma ‥ mortis ~a subitanee
ad consequendum nostri ‥ desiderii fines vestra mediacio poterit esse plurimum ~a
[facultatem ] quascumque vias ~as ac media ‥ honesta ad hujusmodi pacem ‥ firmandam ‥ prosequendi
ad Anglos expugnandos causam ‥ ~am
sentencia heretica est quevis sentencia scripture contraria que est in heresim ~a
propositiones preternecessarie sc. ~e, celative, magnificative, et explanative
exordium enim est quasi ~a oratio, non quia ex singularibus inducat universale, sed quia inducit animum auditoris vel judicis ad audiendum
qui auctoritatem prebet deicientibus precepto auxilio et consilio ~o
sicut testantur premissa ad amorem et confidentiam ~a
~a
~a quedam
ad illam [subvencionem regiam ] obtinendam varie ‥ vie ac necessitates necnon ~a magna clero aperta fuerant
quia volucio Dei est nobis incognita, nisi de quanto signa naturalia sibi contestantur, ideo querunt moderni alias mensuras ~as, penes quas quo ad effectum possumus hujusmodi mensurare
inductīvus, a, um (induco), hypothétique : Prisc. Gramm. 18, 88.
Inductiva persuasio, in Chronico Siciliæ apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 97 :
Inductivæ viæ et media licita et honesta,apud Rymer. tom. 8. pag. 453.