About

Menu

solitum

solitum, the customary, what is usual

sŏlĭtum, (11) ī (soleo), n. pris substt , chose habituelle : præter solitum Hor. O. 1, 6, 20 ; supra solitum Sen. Ben. 6, 36, 1 ; ultra solitum Tac. Ann. 4, 64 ; plus solito Liv. 24, 9, 7 ; magis solito Liv. 25, 7, 8, plus que dʼordinaire ; solito formosior Ov. M. 7, 84, plus beau quʼà lʼordinaire.

Saved

Recent