δαιδαλόω
δαιδαλόω,
- = δαιδάλλω, poet. inf. fut. -ωσέμεν Pi. O. 1.105.
adornar
ξένον ... κλυταῖσι ... ὕμνων πτυχαῖς
al huésped con los gloriosos pliegues de mis himnos, e.e. celebrar con himnos
δαιδαλόω-ῶ, f. ώσω [ᾰ] parer, orner, acc. Pd. O. 1, 105 (inf. fut. poét. -ωσέμεν) ; Opp. C. 1, 351.
Étym. δαίδαλος.
δαιδαλόω, = δαιδάλλω, ξένον ὕμνων πτυχαῖς Pind. Ol. 1.105 ; νεοσσοὺς πεληϊάδεσσι Opp. C. 1.361.
δαιδᾰλόω
- 1embellish met., glorify ξένον δαιδαλωσέμεν ὕμνων πτυχαῖς O. 1.105