διαλεκτικῶς

διαλεκτικῶς, adv.

1 en dialecticien, Plat. Phil. 17a, Men. 75e; Arstt. An. 1, 1 ||

2 en manière d’argument, Arstt. Top. 1, 14, 5 ||

Cp. -ώτερον, Plut. M. 668d.

Menu