διαλείπω
διαλείπω, διαλείπω, leave (verb)
- leave an interval between, τὸ ὀλίγιστον Arist. Ph. 226b28:—Pass., διελέλειπτο a gap had been left, Hdt. 7.40, 41; διαλέλειπται μικρὰ χώρα Arist. HA 503a34.
- 2 intermit, τὴν ὀχείαν Id. GA 757b4: esp. of Time, διαλιπὼν ἡμέρας τὰς συγκειμένας, ἐνιαυτόν, having left an interval of . ., Hdt. 3.157, D. 20.8; ἀκαρῆ διαλιπών having waited an instant, Ar. Nu. 496; χρόνον ὀλίγον Isoc. 5.8; πολὺν χρόνον Arist. Pol. 1299a37; later in gen., μιᾶς ἡμέρας δ. Hdn. 7.8.9; so οὐ πολὺ διαλιπών after a short time, Th. 5.10: abs., opp. εὐθύς, Men. Sam. 198, cf. Hyp. Eux. 32.
- II intr., stand at intervals, δ. δύο πλέθρα ἀπʼ ἀλλήλων Th. 7.38; πίτυες διαλείπουσαι μεγάλαι X. An. 4.7.6; τὸ δέρμα ταύτῃ δ. is discontinuous at this point, opp. συνεχές ἐστι, Arist. HA 518a3; τὸ -λεῖπον an interval or gap, X. An. 4.8.13: impers., διαλείπει there are intervals, of the heavens, opp. πλήρη ἀστέρων εἶναι, Arist. Mete. 346a36.
- 2 c. part., mostly with neg., οὐ πώποτε διέλειπον ζητῶν X. Ap. 16, etc.; οὐδένα διαλέλοιπα χρόνον διαβαλλόμενος I have never ceased to be slandered, Isoc. 12.5; οὐ διέλιπον . . παραινῶν πείθεσθαι . . BGU 747i 7 (ii A.D.), cf. POxy. 281.16 (i A.D.): without a neg., Luc. Vit.Auct. 13, DMeretr. 11.1.
- 3 of Time, διαλιπόντων ἐτῶν τριῶν, διαλιπούσης ἡμέρας, after an interval of . ., Th. 1.112, 3.74; τὸ διαλεῖπον the interval of time, Arist. Ph. 228b4.
- 4 in part., intermittent, διαλείποντες πνέουσιν οἱ ἄνεμοι Id. Mete. 362a28, cf. GA 748a19; δ. πυρετός Hp. Aph. 4.43, Coac. 139.
- 5 die, GDI 1920.9, 2082.5 (Delph.).
A ref. el espacio
I
1 estar en medio, constituir un intervalo
κατὰ τὸν διαλείποντα τόπον
en el espacio discontinuo de un río
• neutr. subst. τὸ διαλεῖπον espacio intermedio, espacio libre, intervalo
εἴς τε τὸ διαλεῖπον οὐ ῥᾴδιον ἔσται τοῖς πολεμίοις εἰσελθεῖν ἔνθεν καὶ ἔνθεν λόχων ὄντων
2 interrumpirse, ser discontinuo
τὸ δέρμα ... διαλείπει ᾗ καὶ οἱ κατὰ φύσιν πόροι ἐξικμάζονται
la piel se interrumpe por donde evacúan los conductos naturales op. συνηχής en el resto del cuerpoτὰ δι]αλείποντα τῶν κ[ερκίδ]ων
las partes interrumpidas de las gradas, e.d. las partes que faltan de las gradasτὰ διαλείποντα τῆς τάφρου
los intervalos o trechos del foso donde se colocan los centinelas
3 abs. dejar espacios a intervalos, dejar espacios libres
ὅπως δ' ἂν καὶ ψῦχος ᾖ ἐν τῇ σκευοθήκῃ ... διαλείψει τῶν πλινθίδων ἐν τοῖς ἁρμοῖς
para que haya fresco en el arsenal ... dejará espacios intermedios en las uniones de los ladrillosτὰ μεταξὺ πλήρη τοιούτων ἀστέρων ἐστίν, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις διαλείπει φανερῶς
II gener. c. ac.
1 dejar un espacio intermedio, dejar en medio c. ac. de medida o espacio
ἀπὸ τῶν ἁστάτων πεντήκοντα ... διαλείποντες πόδας
διαλείπων δ[ί]οδον τῷ δήμῳ διὰ μέσης τῆς σκευοθήκης
τὸ μηθὲν ἢ τὸ ὀλίγιστον διαλεῖπον τοῦ πράγματος, μὴ τοῦ χρόνου
lo que no deja, o deja en medida mínima, un espacio intermedio en cuanto a la cosa, no en cuanto al tiempo
• en v. med.-pas. quedar en medio, quedar libre
κατὰ μέσους δ' αὐτοὺς διαλέλειπται μικρὰ τῇ ὄψει χώρα
en el centro de éstos (los ojos) queda libre un pequeño espacio para la visión del camaleón
• impers.
ἐνταῦθα διελέλειπτο
allí había quedado un espacio libre
2 dejar a intervalos de, poner a intervalos c. suj. de pers. y ac. plu. de cosa
πλινθοβολήσει, δ[ι]α[λ]είπων θυρίδας δ[ι]πλίν[θ]ους
construirá en ladrillo dejando a intervalos ventanas de dos ladrillos de ancho
3 c. suj. plu. de cosa y ac. de espacio, en part. situados en intervalos de, distantes entre sí
διαλειπούσας δὲ τὰς ὁλκάδας ... δύο πλέθρα ἀπ' ἀλλήλων
distando las naves dos pletros unas de otrasἱμάντας ... διαλείποντας ἀπ' ἀλλήλων τέτταρας δακτύλους
στ]όχους ... δι[α]λείποντας ἑπτὰ πόδας
κίονας ... διαλείποντας ἀλλήλων κατ' ὀλίγον
διαλείπουσαι δ' οὐ πολὺ ἀλλήλων δύο ... πύλαι
• abs. situados a intervalos, espaciados
πίτυες διαλείπουσαι μεγάλαι
III c. διά indic. ‘a través’ dejar atrás, pasar
διαλιπόντι τὸν θυραῖον τοῖχον
una vez que se pasa el muro provisto de puertaδιὰ μυρίον οἶδμα λιπόντες
B ref. el tiempo
I
1 transcurrir en medio, pasar como intervalo, mediar
διαλιπόντων ἐτῶν τριῶν
αἱ διαλειποῦσαι ... ἡμέραι
los días intermedios en que no hay fiebreἓξ διαλείπει ἤματα
seis días transcurren
• part. aor. διαλιπών tras un intervalo, al poco tiempo, poco después Men.Sam.413, Hyp.Eux.32, D.L.4.33, Vett.Val.251.8, Aristaenet.1.12.35
• part. subst.
τὸ διαλεῖπον
el intervalo
2 interrumpirse, presentar intervalos, ser discontinuo
ὅτι κίνησις μὲν ἂν καὶ παύσαιτο καὶ διαλίποι, χρόνος δὲ οὔ
porque el movimiento podría cesar o interrumpirse, pero el tiempo, no
• part. intermitente, a intervalos
(οἱ ἄνεμοι) ... διαλείποντες πνέουσιν
(los vientos) soplan a intervalosδιαλείπων πυρετός
fiebre intermitenteδιαλείπων σφυγμός
pulso intermitenteδιαλείπουσα φωνή
voz entrecortada
3 abolirse, quedar suprimido
αἱ βασιλεῖαι
•
διαλείπει τὰ ... δημόσια πάντα ... πρὸς ἐμὲ τὴν [π]ωλ[ο]ῦσαν
yo la vendedora quedo eximida del pago de todos los impuestos (anteriores a la venta)
• c. suj. de pers. morir
ἐπεὶ δέ κα διαλίπη Ἀρίσστα
διαλελοιπότων ἤδη τῶν παρ' Ἑβραίοις προφητῶν
4 dejar de, cesar c. part., gener. c. neg.
οὐπώποτε διέλειπον καὶ ζητῶν καὶ μανθάνων
jamás dejaba de buscar y aprenderοὐδένα διαλέλοιπα χρόνον ... διαβαλλόμενος
no he dejado un momento de ser calumniadoοὐ γὰρ διαλείπουσιν οἱ τοῖχοι διιστάμενοι
οὐ διέλειπε κακουχῶν με
οὐ διαλείπω τὸ προσκύνημα ποιῶν παρὰ τῷ κυρίῳ Ἑρμῇ
οὐ διαλείπει γελῶν
οὐ διέλειπεν καταφιλοῦσα
• c. gen.
διέλιπεν τοῦ οἰκοδομεῖν
cesó de fortificarδ. τοῦ ἐν ἀνθρώποις εἶναι
καὶ διαλιπόντων τῆς ὑδρείας (φρέατα) πληροῦσθαι πάλιν
si se deja de sacar agua (las fuentes) se llenan de nuevoδ. ἀπὸ κλαυθμοῦ
cesar en el llanto
II gener. c. ac.
1 dejar pasar, dejar transcurrir un intervalo de
ἡμέρας τὰς συγκειμένας
ἀκαρῆ
πολὺν χρόνον
μέσα ἔτη δύο
καιρόν
διαλείποντα δὲ μετὰ τοῦτο περὶ πεντεκαίδεκα ἡμέρας
dejando pasar después de esto unos quince díasοὐδένα τε χρόνον διαλιπόντες
sin dejar pasar nada de tiempo, e.d. inmediatamente
• tard. c. gen.
μιᾶς ἡμέρας διαλιπών
dejando un intervalo de un solo día
2 interrumpir
τὴν ὀχείαν
ἡ ὅρασις μὴ διαλείπουσα τὸ ὁρᾶν
la visión que no interrumpe la acción de ver
• de enfermedades abandonar temporalmente
εἰ γάρ τινας αὐτῶν καὶ διαλίποι σμικρά, ταχὺ πάλιν ὑπέστρεφεν
pues si (la enfermedad) abandonaba a cualquiera de ellos un poco, enseguida retornaba de nuevo
1. ertussen laten, meestal van tijd, met acc.:
2. intrans. ertussen liggen:
2) intr., dazwischen sein, liegen ; διαλιπούσης ἡμέρας, nach einem Tage, Thuc. 3.74 ; διαλιπόντων τριῶν ἐτῶν 1.112 ; διαλιπούσας τὰς ὁλκάδας ὅσον δύο πλέθρα ἀπʼ ἀλλήλων 7.38 ; πίτυες διαλείπουσαι, auseinanderstehende, Xen. An. 4.7.6 ; τὸ διαλεῖπον, der Zwischenraum, An. 4.8.13, u. so auch Sp.
- Ito leave an interval between:— Pass., διελέλειπτο a gap had been left, Hdt.
- 2of Time, διαλιπὼν ἡμέρην having left an interval of a day, Hdt.; ἀκαρῆ διαλιπών having waited an instant, Ar.; διαλιπών absol. after a time, Thuc.
- IIintr. to stand at intervals, δύο πλέθρα ἀπʼ ἀλλήλων δ. Thuc.
- 2c. part. to cease doing a thing, Xen.
- 3of Time, διαλιπόντων ἐτῶν τριῶν after an interval of three years, Thuc.
-
…ὡς ἔπος εἰρῆσθαι, ἀλλὰ χρηστέον, καὶ οὐ διαλειπτέον, ἢν μή τι δέῃ ἢ διὰ φαρμακίην ἢ κλύσιν διαλιπεῖν. Καὶ τοῖσι μέν γε εἰθισμένοισι δὶς σιτέεσθαι τῆς ἡμέρης, δὶς δοτέον · τοῖσι δὲ μονοσιτέειν εἰθισμένοισιν, ἅπαξ…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…μηχανήματʼ ἐπιστήσας πολιορκεῖ. καὶ σιωπῶ θέρος καὶ χειμῶνα, ὡς οὐδὲν διαφέρει, οὐδʼ ἐστὶν ἐξαίρετος ὥρα τις ἣν διαλείπει. ταῦτα μέντοι πάντας εἰδότας καὶ λογιζομένους οὐ δεῖ προσέσθαι τὸν πόλεμον εἰς τὴν χώραν, οὐδʼ εἰς τὴν εὐήθειαν…
Demosthenes, Speeches
-
…πόλιν οἰκοδόμημα ἐς παρασκευήν ἐστι τῶν πομπῶν, ἃς πέμπουσι τὰς μὲν ἀνὰ πᾶν ἔτος, τὰς δὲ καὶ χρόνον διαλείποντες. καὶ πλησίον ναός ἐστι Δήμητρος, ἀγάλματα δὲ αὐτή τε καὶ ἡ παῖς καὶ δᾷδα ἔχων Ἴακχος · γέγραπται…
Pausanias, Description of Greece
-
…ἰώμενος μόναρχον αὑτὸν ἀπέφηνεν ἐπὶ πλεῖστον · οὓς δικτάτορας ἐκάλουν τε καὶ ἐπὶ ταῖς φοβερωτάταις χρείαις ἑξαμήνους τιθέμενοι ἐκ πολλοῦ διελελοίπεσαν. ὁ δὲ Σύλλας βίᾳ μὲν καὶ ἀνάγκῃ, λόγῳ δʼ αἱρετός, ἐς αἰεὶ δικτάτωρ γενόμενος ὅμως, ἐπεί…
Appian, The Civil Wars
-
…πτισάνῃσι χρέονται, ἐν τουτέοισι τοῖσι νουσήμασιν οὐδεμιῇ ἡμέρῃ κενεαγγητέον, ὡς ἔπος εἰρῆσθαι, ἀλλὰ χρηστέον, καὶ οὐ διαλειπτέον, ἢν μή τι δέῃ ἢ διὰ φαρμακίην ἢ κλύσιν διαλιπεῖν. Καὶ τοῖσι μέν γε εἰθισμένοισι δὶς σιτέεσθαι τῆς…
Hippocrates, Regimen in Acute Diseases
-
…τούτων καὶ κύριον οὕτως εὐχερῶς ἠτίμασέν ποτʼ ἄν ; πῶς δʼ ἠτίμασεν, ἐγὼ φράζοιμʼ ἄν. οὐ πολὺν χρόνον διαλιπὼν τὸ μετὰ τοῦτο, ἐν τῷ πρόσθεν Δίωνα ἐῶν τὰ ἑαυτοῦ κεκτῆσθαι καὶ καρποῦσθαι χρήματα, τότε οὐκέτʼ εἴα τοὺς…
Plato, Letters
-
…τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς τὸ φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, ὁ δʼ…
Plato, Phaedo
-
…Ἄτροπον δὲ τὰ μέλλοντα. καὶ τὴν μὲν Κλωθὼ τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἐφαπτομένην συνεπιστρέφειν τοῦ ἀτράκτου τὴν ἔξω περιφοράν, διαλείπουσαν χρόνον, τὴν δὲ Ἄτροπον τῇ ἀριστερᾷ τὰς ἐντὸς αὖ ὡσαύτως · τὴν δὲ Λάχεσιν ἐν μέρει ἑκατέρας ἑκατέρᾳ τῇ…
Plato, Republic
-
…μηδαμῶς, ἔφην, ἀναστῇς · γέγονε γάρ μοι τὸ εἰωθὸς σημεῖον τὸ δαιμόνιον. καὶ ὃς ἐπέσχε. καὶ διαλιπὼν χρόνον αὖθις ὡρμᾶτο ἰέναι, καὶ ἔφη · εἶμι δή, Σώκρατες. αὖθις ἐγένετο ἡ φωνή · αὖθις οὖν…
Plato, Theages
-
…ὁ Κρίτων · ἀλλʼ ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις. ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλʼ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν · ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ…
Plato, Phaedo