διαλελυμένως
διαλελυμένως, laxly
διαλελῠμένως, Adv., (διαλύω)
- laxly, Arist. Pr. 900a24.
- II not in composition, Ath. 15.676f; e.g. πόδας ὠκύς, as compared with ποδώκης, Eust. 64.22.
- b in an uncontracted form, e.g. χαλκέα, opp. χαλκῆ, Moer. 414.
- c without conjunctions, in asyndeton, Ph. 1.500.
- III in conversational style, opp. ἐμμέτρως, Sch. Heph. p.115 C., cf. Sch. Ar. Eq. 937.
I de manera laxa, relajada, floja
op. σφοδρῶς
II en estilo conversacional, prosaico
op. ἐμμέτρως
ἐπίτηδες δ. μιμούμενος τὸν πεζὸν λόγον
III gram.
1 no formando palabra compuesta e.e. separadamente
(ἴων στέφανον op. ἰοστέφανον)
οὐδέποτε ... λέγομεν Σαμοθρᾴκην, ἀλλὰ δ.
(πόδας ὠκύς op. ποδώκης)
2 sin contracción
χαλκῆν, χρυσῆν, Ἀττικῶς, δ. δὲ Ἕλληνες
3 sin conjunciones, en asíndeton
op. ὁ συμπλεκτικὸς σύνδεσμος
διαλελυμένως [ῠ] adv.
1 d’une manière relâchée, Arstt. Probl. 11, 13 ||
2 p. suite, d’une allure libre, c. à d. en prose, p. opp. à ἐμμέτρως, Héph. 5, 7 ||
3 non en composition, c. à d. séparément, p. ex. πόδας ὠκύς p. opp. à ποδώκης, Eust. 64, 22 ; ou sans contraction, p. ex. χαλκέα p. opp. à χαλκῆ, Phryn. 122 ; Mœr. 376, etc.
διαλελυμένως, getrennt, Gramm., vgl. Ath. XV.676f.