διαλγής
διαλγής, grievous
διαλγ-ής, ές,
- grievous, ἄτα A. Ch. 68 (lyr.).
- II suffering great pain, Plu. Alex. 75. Adv. -γῶς, ἔχει is pained, Phld. D. 3Fr. 77.
I
1 que sufre un profundo dolor, dolorido ref. Alejandro
οὔτ' ἄφνω δ. γενόμενος
θερμὴ καὶ δ. καὶ κραδαινομένη
2 que causa un profundo dolor, doloroso
ἄτα
II adv. -ῶς con dolor, dolorosamente
δ. ἔχειν
δι·αλγής, ής, ές :
1 qui cause une profonde douleur, Eschl. Ch. 68 ||
2 qui éprouve une profonde douleur, Plut. Alex. 75.
Étym. διά, ἄλγος.
1. pijn veroorzakend:
2. pijn lijdend:
διαλγής, ές,
1) Schmerz bringend, ἄτα Aesch. Ch. 66.
2) heftige Schmerzen leidend, Plut. Alex. 75.
1) Schmerz bringend, ἄτα Aesch. Ch. 66.
2) heftige Schmerzen leidend, Plut. Alex. 75.
διαλγής
δι-αλγής, ές
ἄλγος
- Igrievous, Aesch.
- IIsuffering great pain, Plut.