διάπνευμα
διάπνευμα, breeze
διά-πνευμα, ατος, τό,
- breeze, dub.l. in Hp. Aër. 19 (pl.).
διάπνευμα, ατος (τὸ) vent qui souffle à travers, Hpc. Aër. 291 dout.
Étym. διαπνέω.
διάπνευμα, τό, das Durchwehen, der Wind, Hippocr.