διαπλώω
διαπλώω, Ion.
- = -πλέω, A.R. 2.629, Nic. Al. 559, AP 7.23 (Antip. Sid.).
1 tr. recorrer, atravesar el mar
ἁλὸς ... κέλευθα νηί
διαπλώειν πόντον
2 intr. navegar
κεῖθεν δὲ διαπλώουσιν ... εἰς πεδίον Ληλάντιον
• nadar
διαπλώει πτερύγεσσιν
una tortuga
δια·πλώω, ion. c. διαπλέω, naviguer à travers, acc. A. Rh. Nic. etc. ||
➳ Prés. ind. 3 sg. -πλώει, Nic. Al. 571 ; inf. -πλώειν, A. Rh. 2, 629. Ao. part. -πλώσας, Anth. 7, 23.
διαπλώω, p. = διαπλέω ; ἁλὸς κέλευθα Ap.Rh. 2.629 ; πτερύγεσσι Nic. Al. 571 ; auch βίον, Antip.Sid. 72 (VII.23).