διαιτητικός
διαιτητικός, of or for diet; critical (discussion)
δῐαιτ-ητικός, ή, όν,
- of or for diet: ἡ δ. (sc. τέχνη) dietetics, Hp. Acut.(Sp.) 54; τὸ δ. μέρος τῆς ἰατρικῆς Plb. 12.25d. 3, Gal. Thras. 33; also of persons, δ. ἰατρός ib. 24.
- II (δίαιτα IV) λόγος δ. critical discussion, Str. 10.2.24.
- III -κόν, τό, decision of an arbitrator, PLips. 43.5 (iv A.D.).
1 medic. dietético
τὸ δ' ἑξῆς (μέρος τῆς ἰατρικῆς) δ.
δ. ἰατρός
dietista, médico especializado en el régimen alimenticio
• subst. ἡ δ. la dietética
τρίτον ἄλλο μόριον ἰάσεως ... τὸ δ.
Περὶ διαίτης ἢ διαιτητικόν
tít. de una obra de Demócrito
2 de arbitraje, arbitral
νόμος
λόγος δ.
palabra mediadora
• subst. τὸ δ. arbitraje, sentencia arbitral, PLips.43.5 (IV d.C.).
διαιτητικός, ή, όν :
1 qui concerne le genre de vie ; ἡ διαιτητική (s. e. τέχνη) Hpc. 405, 42, la diététique, la science des prescriptions hygiéniques ||
2 d’arbitrage, d’arbitre, Str. 461.
Étym. διαιτάω.
διαιτητικός, 1) zur Lebensweise, bes. zur Diät gehörig ; ἡ διαιτητική, sc. τέχνη, die Lehre von der Lebensweise in medizinischer Hinsicht, Hippocr.
2) schiedsrichterlich, λόγος Strab. X p. 461.
2) schiedsrichterlich, λόγος Strab. X p. 461.