διαϊστόω
διαϊστόω, make an end of
διᾰϊστόω,
- make an end of, Πέργαμον Pi. Pae. 6.96 (dub.); αὑτήν S. Tr. 881.
hacer desaparecer por completo, hacer perecer
αὑτὴν διηίστωσεν
δι·αϊστόω-ῶ [ᾰ] (seul. ao. 3 sg. διηΐστωσε) litt. faire complètement disparaître, anéantir, faire périr, acc. Soph. Tr. 881.
διαϊστόω, gänzlich vernichten, töten, Soph. Tr. 878.
διαϊστόω
fut. ώσω
aor1 διηΐστωσα
- to make an end of, τινά Soph.