διαμαρτία
διαμαρτία, a total mistake
- total mistake, τοῦ Ἀννίβου Plu. Fab. 6; τοῦ τόπου ibid.; δ. τῶν ἡμερῶν wrong reckoning of the days, Th. 4.89; δ. τῆς γλώττης, lapsus linguae, [gaffe] Luc. Laps. 1.
- 2 gross fault, ἄγνοιαι καὶ δ. Ph. 1.345, cf. Plu. Symp. 2.153b; δ. ἐρωτική guilty passion, Philostr. VA 1.13: pl., faults, δ. καὶ . . ἐλαττώσεις Phld. Lib. p.19 O.
- II failure in obtaining, disappointment in, τινός Luc. Sacr. 1, cf. D.C. 49.28.
1 error, equivocación
ἔχει πάντα διαμαρτίας μεγάλας καὶ ἀγνοίας
todos (los escritos) contienen grandes errores y faltas por ignoranciaαὐτῷ δεικνύειν ἀν[υ]ποστόλως τὰς διαμαρ[τί]ας
τοῦ Ἀννίβου
τῆς γλώττης ἡ δ.
lapsus linguaeτῶν ὀφθαλμῶν
γενομένης διαμαρτίας τῶν ἡμερῶν
habiéndose producido un error en el cálculo de los díasτοῦ τόπου
τοῦ πλοῦ
δ. ... περὶ τὴν τοῦ Λύκου διάβασιν
2 falta, fallo c. gen. obj.
ἡ τῶν ἱερῶν δ.
la falta de sacrificios
• fracaso
τὴν διαμαρτίαν δὲ μὴ καρτεροῦντος
τὰ τῆς διαμαρτίας σχήματα
δ. ἐρωτική
τῶν σπονδῶν δ.
el fracaso en obtener treguasἐπὶ διαμαρτίᾳ τῆς ἐπιβουλῆς
por el fracaso del complotτῶν ἐλπίδων
• en sent. moral falta, pecado c. gen. subjet.
τὰς ἑκάστων ἀγνοίας τε καὶ διαμαρτίας
1. blunder, grove vergissing,
2. mislukking:
- a total mistake, Plut.; δ. τῶν ἡμερῶν a wrong reckoning of the days, Thuc.